żyły centralne
Żyły centralne to duże naczynia żylne, które stanowią główną drogę odpływu krwi z różnych części ciała do serca. Do najważniejszych żył centralnych zalicza się żyłę główną górną (zbierającą krew z górnej części ciała) oraz żyłę główną dolną (zbierającą krew z dolnej części ciała), a także żyły szyjne, podobojczykowe, pachowe i udowe.
W praktyce klinicznej pojęcie żył centralnych często odnosi się do miejsc, gdzie zakładane są centralne cewniki żylne (CVC). Dostęp centralny uzyskuje się najczęściej przez żyłę szyjną wewnętrzną, podobojczykową lub udową, z końcówką cewnika umieszczoną w żyle głównej górnej, na granicy przedsionka prawego. Cewniki centralne umożliwiają podawanie leków drażniących, żywienia pozajelitowego, monitorowanie ośrodkowego ciśnienia żylnego oraz prowadzenie długotrwałej terapii dożylnej.
Kaniulacja żył centralnych wiąże się z ryzykiem powikłań, takich jak odma opłucnowa, krwiak, zakażenie, zakrzepica czy zaburzenia rytmu serca. Dlatego procedura ta powinna być wykonywana przez doświadczony personel medyczny, najlepiej pod kontrolą ultrasonograficzną, która znacznie zmniejsza ryzyko powikłań. Prawidłowe umiejscowienie końcówki cewnika centralnego powinno być potwierdzone radiologicznie przed rozpoczęciem terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aminoplasmal 15%
Aminoplasmal 15% to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym, zawierający kompleksową mieszaninę aminokwasów w stężeniu 150 g/l, co odpowiada 24,0 g/l azotu. Produkt jest wskazany dla pacjentów dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 2 roku życia, u których odżywianie doustne jest niemożliwe lub niewystarczające, bądź gdy odżywianie dojelitowe jest przeciwwskazane. Roztwór charakteryzuje się wartością energetyczną 2505 kJ/l (600 kcal/l), osmolarnością teoretyczną 1290 mOsm/l oraz pH w zakresie 5,7-6,3. Skład aminokwasowy został opracowany tak, aby dostarczać niezbędne aminokwasy egzogenne i endogenne w proporcjach odpowiadających zapotrzebowaniu metabolicznemu pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego.
acetylocysteina, alanina, aminokwasy, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, arginina, fenyloalanina, glicyna, gospodarka wodno-elektrolitowa, histydyna, intubacja, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, osmolarność, prolina, seryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wchłanianie substancji odżywczych, zapalenie jelit, zespół krótkiego jelita, żyły centralne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dopaminum hydrochloricum WZF 4%
Dopamina w postaci chlorowodorku wymaga szczególnej ostrożności ze względu na jej silne działanie kardiowaskularne. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać hipowolemię oraz stosować lek wyłącznie po odpowiednim rozcieńczeniu, podając go do dużej żyły lub układu żył centralnych, aby uniknąć wynaczynienia i powikłań martwiczych. W przypadku wynaczynienia wskazane jest ostrzyknięcie miejsca roztworem fentolaminy w dawce 5-10 mg rozpuszczonym w 10-15 ml 0,9% NaCl. Podawanie dopaminy powinno być stopniowo odstawiane, aby zapobiec nagłemu niedociśnieniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z chorobami naczyń (miażdżyca, choroba Raynauda, zapalenie błony wewnętrznej naczyń w cukrzycy, choroba Buergera), monitorując objawy niedokrwienia obwodowego i w razie potrzeby modyfikując dawkę lub stosując fentolaminę dożylnie.
chlorowodorek dopaminy, choroba Buergera, choroba Raynauda, ciśnienie rozkurczowe, ciśnienie tętna, ciśnienie tętnicze, fentolamina, hipowolemia, martwica tkanek, miażdżyca naczyń, niedociśnienie, niedokrwienie obwodowe, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pirosiarczyn sodu, skurcz oskrzeli, wynaczynienie, zapalenie błony wewnętrznej naczyń, zator tętniczy, żyły centralne - Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Wskazania do stosowania
Kwas octowy jest składnikiem kilku preparatów leczniczych o zróżnicowanym zastosowaniu klinicznym. W żywieniu pozajelitowym stosowany jest w roztworze Aminomix 1 Novum, zawierającym 4,50 g kwasu octowego lodowatego na 1000 ml (75 mmol/l jonów octanowych), przeznaczonym dla pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. W dermatologii kwas octowy w stężeniach 2,0-3,2% (Artemisol) oraz 4% (Delacet) wykorzystywany jest w leczeniu wszawicy głowowej, działając na zewnętrzną osłonkę gnid i formy dorosłe pasożyta. Preparaty te stosuje się wyłącznie zewnętrznie na skórę owłosionej głowy, z zachowaniem ostrożności i po wykluczeniu przeciwwskazań.
błona śluzowa szyjki macicy, całkowite usunięcie macicy, choroby pasożytnicze, ektropion, erytroplazja, ginekolog, gnidy, jony octanowe, kwas octowy, nabłonek szyjki macicy, nadżerka rzekoma, nalewka piołunowo-wrotyczowa, pasożyt, przeciwwskazania do żywienia, szyjka macicy, wszawica głowowa, zmiany szyjki macicy, żyły centralne, żyły obwodowe, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe