nietolerancja fenyloalaniny
Nietolerancja fenyloalaniny, znana również jako fenyloketonuria (PKU), to rzadka choroba metaboliczna dziedziczona autosomalnie recesywnie, charakteryzująca się brakiem lub niedoborem enzymu hydroksylazy fenyloalaninowej. Enzym ten odpowiada za przekształcanie aminokwasu fenyloalaniny w tyrozynę.
W przypadku nietolerancji fenyloalaniny, nieprzekształcony aminokwas gromadzi się w organizmie, prowadząc do toksycznego działania na rozwijający się mózg. Nieleczona fenyloketonuria może powodować poważne zaburzenia neurologiczne, w tym niepełnosprawność intelektualną, padaczkę, zaburzenia zachowania oraz opóźnienie rozwoju psychoruchowego.
Diagnostyka PKU obejmuje badania przesiewowe noworodków, które są rutynowo wykonywane w większości krajów. Leczenie polega na stosowaniu diety niskofenyloalaninowej od wczesnego dzieciństwa, która ogranicza spożycie białek pochodzenia zwierzęcego oraz produktów zawierających aspartam. Pacjenci muszą przyjmować specjalne mieszanki aminokwasów pozbawione fenyloalaniny, aby zapewnić prawidłowy rozwój.
Szczególnie istotne jest ścisłe przestrzeganie diety przez kobiety z PKU w okresie ciąży, gdyż wysokie stężenie fenyloalaniny u matki może prowadzić do zespołu matczynej fenyloketonurii u płodu, objawiającego się wadami wrodzonymi, mikrocefalią i niepełnosprawnością intelektualną u dziecka, nawet jeśli nie odziedziczyło ono genu PKU.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – AzitroLEK 100 mg/5 ml
Przedawkowanie azytromycyny w postaci zawiesiny doustnej AzitroLEK (100 mg/5 ml lub 200 mg/5 ml) manifestuje się zespołem objawów toksyczności typowych dla antybiotyków makrolidowych, w tym odwracalną utratą słuchu, silnymi nudnościami, wymiotami oraz biegunką, które mogą prowadzić do zaburzeń wodno-elektrolitowych i odwodnienia. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność substancji pomocniczych, takich jak sacharoza (3,82 g/5 ml w zawiesinie 100 mg/5 ml oraz 3,71 g/5 ml w zawiesinie 200 mg/5 ml), które mogą dodatkowo obciążać pacjentów z cukrzycą lub nietolerancją fenyloalaniny (aspartam). Odwracalna utrata słuchu wymaga monitorowania funkcji słuchowej, a pozostałe objawy – intensywne mdłości, wymioty i biegunka – powinny być leczone objawowo, z uwzględnieniem wyrównania zaburzeń elektrolitowych i nawodnienia.
antidotum, antybiotyk makrolidowy, aspartam, azytromycyna, funkcja słuchowa, leczenie objawowe, leczenie przedawkowania, lek przeciwwymiotny, nietolerancja fenyloalaniny, przedawkowanie antybiotyku, toksyczność leku, utrata słuchu, uzupełnianie płynów, węgiel leczniczy, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia wodno-elektrolitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Hitaxa fast junior 2,5 mg
Hitaxa fast junior to preparat zawierający 2,5 mg desloratadyny w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeznaczony dla pacjentów w wieku 6-18 lat oraz dorosłych preferujących tę formę podania. Lek wskazany jest do leczenia objawowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa (zarówno sezonowego, jak i całorocznego) oraz pokrzywki o różnym podłożu. Desloratadyna, jako selektywny antagonista obwodowych receptorów histaminowych H₁, skutecznie łagodzi objawy takie jak obrzęk, przekrwienie, świąd, kichanie oraz wodnistą wydzielinę z nosa, a także świąd i bąble pokrzywkowe. Tabletki mają postać ceglastoczerwoną, okrągłą, z wytłoczeniem „2,5”, co ułatwia ich identyfikację i stosowanie u dzieci oraz osób z trudnościami w połykaniu.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, bąbel pokrzywkowy, całoroczne alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, desloratadyna, dolegliwość alergiczna, dysfagia, katar sienny, nietolerancja fenyloalaniny, nietolerancja fruktozy, obrzęk błony śluzowej nosa, pokrzywka, receptor histaminowy H1, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, substancja przeciwhistaminowa, świąd nosa, świąd skóry, tabletka ulegająca rozpadowi w jamie ustnej, wodnista wydzielina