zmiany histopatologiczne nadnerczy
Zmiany histopatologiczne nadnerczy obejmują szerokie spektrum patologii, które mogą wystąpić w korze lub rdzeniu nadnerczy. W korze nadnerczy najczęściej obserwuje się guzy łagodne (gruczolaki), które mogą być hormonalnie czynne, powodując zespoły endokrynologiczne, lub nieczynne hormonalnie. Raki kory nadnerczy są rzadkimi, ale agresywnymi nowotworami o złym rokowaniu, charakteryzującymi się obecnością atypii komórkowej, inwazji naczyń i wysokim indeksem mitotycznym.
W rdzeniu nadnerczy najważniejszą zmianą patologiczną jest guz chromochłonny (pheochromocytoma), wywodzący się z komórek chromafinowych i produkujący katecholaminy. Histologicznie charakteryzuje się obecnością dużych komórek z obfitą, ziarnistą cytoplazmą i wykazuje pozytywne barwienie na chromograninę A i synaptofizyny.
Zmiany zapalne nadnerczy obejmują autoimmunologiczne zapalenie (choroba Addisona), zmiany gruźlicze oraz rzadziej spotykane infekcje grzybicze i wirusowe. Histologicznie widoczne są nacieki limfocytarne, martwica oraz włóknienie. Metaplazja mieloidalna może występować w różnych stanach chorobowych, manifestując się obecnością komórek szpikowych w tkance nadnerczy.
Diagnostyka histopatologiczna nadnerczy wymaga często zastosowania technik immunohistochemicznych, które pomagają w różnicowaniu między zmianami łagodnymi a złośliwymi oraz w określeniu pochodzenia guza. Analiza molekularna coraz częściej stanowi uzupełnienie badania mikroskopowego, umożliwiając identyfikację mutacji genetycznych charakterystycznych dla określonych typów nowotworów nadnerczy.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Abirateron – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Abirateron, stosowany w onkologii, wykazuje mechanizm działania polegający na hamowaniu syntezy androgenów, co prowadzi do znaczącego obniżenia stężenia testosteronu. Badania toksyczności na modelach zwierzęcych wykazały zmniejszenie masy narządów rozrodczych, zmiany morfologiczne i histopatologiczne w nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance gruczołowej sutków, które były całkowicie lub częściowo odwracalne po 4 tygodniach od zakończenia terapii. Wpływ na płodność u szczurów był przemijający, z powrotem do normy w ciągu 4-16 tygodni po odstawieniu leku. W badaniach rozwojowych odnotowano zmniejszenie masy płodu i obniżenie wskaźników przeżycia, bez działania teratogennego, co potwierdza, że efekty te wynikają z farmakologicznego wpływu na gospodarkę hormonalną.
abirateron, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, dysfagia, działanie teratogenne, gospodarka hormonalna, komórki śródmiąższowe, lecznictwo onkologiczne, mechanizm farmakologiczny, model zwierzęcy, narządy wrażliwe na androgeny, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, rozwój płodu, synteza androgenów, testosteron, wady wrodzone, zmiany histopatologiczne nadnerczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Abirateron Aristo 250 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa octanu abirateronu wskazują na istotne, ale odwracalne zmiany w układzie hormonalnym i narządach zależnych od androgenów, wynikające z mechanizmu działania leku jako inhibitora biosyntezy androgenów. W badaniach na zwierzętach obserwowano zmniejszenie stężeń testosteronu, co skutkowało redukcją masy narządów, zmianami morfologicznymi w narządach rozrodczych, nadnerczach, przysadce mózgowej oraz tkance gruczołu sutkowego. Zmiany te ustępowały w ciągu 4 tygodni po zakończeniu terapii. Wpływ na płodność u szczurów był przejściowy, z powrotem do normy w okresie 4-16 tygodni po przerwaniu leczenia. Pomimo negatywnego wpływu na masę i przeżywalność płodów oraz rozwój zewnętrznych narządów płciowych, nie stwierdzono działania teratogennego. Badania genotoksyczności i farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie potencjału rakotwórczego, działanie teratogenne, inhibitor biosyntezy androgenów, inhibitor syntezy androgenów, krążący testosteron, nowotwór komórek interstycjalnych, octan abirateronu, potencjał rakotwórczy, przysadka mózgowa, testy genotoksyczności, układ hormonalny, wady wrodzone płodu, zmiany histopatologiczne nadnerczy, zmiany hormonalne