reaktywacja wzw B

Reaktywacja wirusowego zapalenia wątroby typu B (WZW B) to zjawisko kliniczne, w którym wirus HBV (Hepatitis B Virus) ulega gwałtownemu namnażaniu u pacjenta z wcześniej nieaktywnym lub utajonym zakażeniem. Proces ten wiąże się ze wzrostem markerów serologicznych, w tym HBV DNA i antygenu HBs, oraz zwykle towarzyszy mu wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych.

Reaktywacja najczęściej występuje u pacjentów poddawanych immunosupresji, w tym chemioterapii, leczeniu immunosupresyjnemu po przeszczepach narządów lub terapii biologicznej, szczególnie z zastosowaniem leków anty-CD20 (np. rytuksymab). Do czynników ryzyka należą również terapia glikokortykosteroidami, zakażenie HIV oraz przerwanie leczenia przeciwwirusowego.

Konsekwencje reaktywacji HBV mogą być poważne, od bezobjawowego wzrostu aktywności aminotransferaz, przez objawowe zapalenie wątroby, aż po piorunujące zapalenie wątroby z niewydolnością narządu i ryzykiem zgonu. U pacjentów z grupy wysokiego ryzyka zaleca się profilaktykę przeciwwirusową (entekawir, tenofowir) przed rozpoczęciem leczenia immunosupresyjnego oraz regularne monitorowanie markerów HBV.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl