szczep bakteryjny oporny

Szczep bakteryjny oporny to populacja bakterii charakteryzująca się zdolnością do przetrwania i namnażania w obecności jednego lub więcej antybiotyków, które w normalnych warunkach hamują wzrost lub niszczą dane bakterie. Oporność na antybiotyki może być naturalna (pierwotna) lub nabyta (wtórna) w wyniku mutacji genetycznych lub horyzontalnego transferu genów.

Mechanizmy oporności obejmują m.in. enzymatyczną degradację lub modyfikację antybiotyku, zmianę miejsca docelowego działania leku, zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej dla antybiotyku, aktywne usuwanie leku z komórki bakteryjnej (efflux) oraz wytwarzanie alternatywnych szlaków metabolicznych. Najgroźniejsze szczepy oporne to te wykazujące oporność wielolekową (MDR), rozszerzoną oporność (XDR) lub oporność na wszystkie dostępne antybiotyki (PDR).

Identyfikacja szczepów opornych w praktyce klinicznej opiera się na badaniach mikrobiologicznych, w tym wykonaniu antybiogramu, który określa wrażliwość izolatu bakteryjnego na różne antybiotyki. Nowoczesne metody diagnostyczne obejmują również techniki molekularne, pozwalające na wykrywanie genów oporności. Leczenie zakażeń wywołanych przez szczepy oporne często wymaga zastosowania antybiotyków o szerokim spektrum działania, terapii skojarzonej lub leków ostatniej szansy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl