przeciwciała przeciwtężcowe

Przeciwciała przeciwtężcowe (antytoksyna tężcowa) są immunoglobulinami skierowanymi przeciwko toksynie tężcowej (tetanospazminie) wytwarzanej przez bakterię Clostridium tetani. Neutralizują one działanie tej neurotoksyny, która odpowiada za objawy tężca – groźnej choroby charakteryzującej się silnymi, bolesnymi skurczami mięśni i wysoką śmiertelnością.

Obecność przeciwciał przeciwtężcowych w surowicy pacjenta świadczy o odporności na tężec, nabytej w wyniku szczepienia lub przebytej choroby. Poziom tych przeciwciał można oceniać ilościowo za pomocą testów serologicznych (ELISA, test neutralizacji). Stężenie przeciwciał przeciwtężcowych ≥0,1 IU/ml jest uznawane za ochronne.

W praktyce klinicznej stosuje się dwa rodzaje preparatów zawierających przeciwciała przeciwtężcowe: ludzką immunoglobulinę przeciwtężcową (HTIG) oraz końską antytoksynę tężcową. Są one wykorzystywane w profilaktyce poekspozycyjnej u osób z ranami wysokiego ryzyka oraz w leczeniu objawowego tężca. HTIG jest preparatem z wyboru ze względu na niskie ryzyko reakcji alergicznych.

Szczepienia przeciwko tężcowi indukują produkcję przeciwciał przeciwtężcowych, zapewniając długotrwałą ochronę przed chorobą. U osób prawidłowo zaszczepionych poziom przeciwciał utrzymuje się przez wiele lat, choć z czasem maleje, co uzasadnia stosowanie dawek przypominających zgodnie z kalendarzem szczepień.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl