zaburzenie sromu i pochwy

Zaburzenia sromu i pochwy obejmują szerokie spektrum patologii dotyczących żeńskich zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych. Do najczęstszych zaburzeń sromu zalicza się dystrofie sromu (lichen sclerosus, lichen planus), zapalenia (wulwitis), świąd sromu (pruritus vulvae) oraz nowotwory (VIN – śródnabłonkowa neoplazja sromu, rak płaskonabłonkowy). Zmiany te często objawiają się świądem, pieczeniem, bólem lub zmianami wizualnymi tkanki.

W przypadku pochwy najczęstsze zaburzenia to zakażenia bakteryjne (bakteryjna waginoza), grzybicze (kandydoza pochwy), wirusowe (HPV) oraz atrofia pochwy związana z niedoborem estrogenów. Diagnostyka obejmuje badanie ginekologiczne, badania mikrobiologiczne, kolposkopię oraz w wybranych przypadkach biopsję. W zależności od rozpoznania, leczenie może obejmować farmakoterapię miejscową lub ogólnoustrojową, terapię hormonalną lub interwencję chirurgiczną.

Istotnym aspektem zaburzeń sromu i pochwy jest ich wpływ na jakość życia pacjentek, w tym funkcje seksualne. Przewlekły charakter wielu z tych schorzeń wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego uwzględniającego zarówno leczenie przyczynowe, jak i objawowe. W przypadku zmian przednowotworowych i nowotworowych kluczowa jest wczesna diagnostyka i wdrożenie odpowiedniego leczenia specjalistycznego zgodnie z aktualnymi wytycznymi onkologicznymi.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl