szczepionka błoniczo-tężcowa

Szczepionka błoniczo-tężcowa (DT) to preparat immunologiczny zawierający toksoid błoniczy i toksoid tężcowy. Jest stosowana w celu zapobiegania błonicy (dyfteryt) i tężcowi – dwóm poważnym chorobom zakaźnym wywoływanym przez bakterie Corynebacterium diphtheriae i Clostridium tetani.

Szczepionka błoniczo-tężcowa stanowi element obowiązkowego kalendarza szczepień ochronnych w Polsce. U dzieci powyżej 7. roku życia oraz u dorosłych stosuje się preparaty zawierające zmniejszoną dawkę toksoidu błoniczego (d) w porównaniu do szczepionek dla niemowląt i młodszych dzieci. Najczęściej stosowane są szczepionki skojarzone, łączące komponenty błoniczo-tężcowe z innymi antygenami, np. Td, DTaP, DTP.

Podstawowy schemat szczepienia obejmuje trzy dawki podawane w pierwszym roku życia oraz dawki przypominające w późniejszym okresie. U dorosłych zaleca się podawanie dawek przypominających co 10 lat. Szczepionka błoniczo-tężcowa jest szczególnie ważna w profilaktyce tężca pourazowego, dlatego jest podawana po zranieniach u osób z niepełnym lub nieznanym statusem szczepień.

Wśród najczęstszych działań niepożądanych po szczepieniu wymienia się przemijający ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu wstrzyknięcia. Rzadziej występują objawy ogólne jak gorączka, zmęczenie czy ból głowy. Poważne reakcje alergiczne po podaniu szczepionki błoniczo-tężcowej są niezwykle rzadkie.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl