lek agonistyczno-antagonistyczny

Lek agonistyczno-antagonistyczny to substancja, która wykazuje złożone działanie farmakologiczne na receptory, łącząc cechy zarówno agonisty, jak i antagonisty. W praktyce oznacza to, że lek ten może aktywować pewne podtypy receptorów (działanie agonistyczne), jednocześnie blokując inne podtypy tego samego receptora (działanie antagonistyczne).

Klasycznym przykładem leków agonistyczno-antagonistycznych są częściowi agoniści receptorów opioidowych, takie jak buprenorfina, która wykazuje działanie agonistyczne wobec receptorów μ (mi) i antagonistyczne wobec receptorów κ (kappa). Ta dwoista natura pozwala na uzyskanie efektu przeciwbólowego przy jednoczesnym ograniczeniu działań niepożądanych, takich jak depresja oddechowa czy uzależnienie.

W praktyce klinicznej leki agonistyczno-antagonistyczne znajdują zastosowanie m.in. w leczeniu bólu, uzależnień (programy substytucyjne w terapii uzależnienia od opioidów), a także w psychiatrii (np. aripiprazol jako częściowy agonista receptorów dopaminowych D2). Ich złożony mechanizm działania często przekłada się na korzystniejszy profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko rozwoju tolerancji w porównaniu z czystymi agonistami.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl