przewlekłe osłabienie
Przewlekłe osłabienie to utrzymujący się stan zmniejszonej energii i wydolności fizycznej, trwający co najmniej 6 miesięcy, który istotnie wpływa na codzienne funkcjonowanie pacjenta. Jest to objaw niespecyficzny, mogący towarzyszyć licznym schorzeniom somatycznym oraz zaburzeniom psychicznym.
W diagnostyce różnicowej przewlekłego osłabienia należy uwzględnić choroby endokrynologiczne (niedoczynność tarczycy, niewydolność nadnerczy), infekcyjne (WZW, gruźlica, HIV), hematologiczne (niedokrwistości), nowotworowe, autoimmunologiczne (toczeń, reumatoidalne zapalenie stawów), neurologiczne (stwardnienie rozsiane), psychiatryczne (depresja), a także zespół przewlekłego zmęczenia (CFS/ME).
Postępowanie diagnostyczne obejmuje dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne (morfologia, OB, CRP, funkcje tarczycy, glikemia, elektrolity, próby wątrobowe i nerkowe). W wybranych przypadkach konieczne jest poszerzenie diagnostyki o badania obrazowe, konsultacje specjalistyczne lub ocenę psychologiczną.
Leczenie przewlekłego osłabienia zależy od zidentyfikowanej przyczyny. Oprócz terapii choroby podstawowej, istotne znaczenie mają modyfikacje stylu życia: regularna aktywność fizyczna dostosowana do możliwości pacjenta, zbilansowana dieta, higiena snu oraz techniki redukcji stresu. W przypadkach idiopatycznych korzystne może być multidyscyplinarne podejście terapeutyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glukoza – Wskazania do stosowania
Glukoza jest kluczowym składnikiem w terapii ostrej i przewlekłej niewydolności nerek, stosowanym w roztworach do dializy otrzewnowej, hemodializy i hemodiafiltracji, np. w preparatach Accusol 35 Potassium (2 i 4 mmol/l potasu) z glukozą w stężeniu 5,55 mmol/l (1,0 g/l). W dializie otrzewnowej stosuje się roztwory balance o stężeniach glukozy 1,5%, 2,3% i 4,25%, co pozwala na indywidualizację terapii. W żywieniu pozajelitowym glukoza dostarcza niezbędnej energii, z preparatami takimi jak Aminomix 1 Novum (220 g/l glukozy jednowodnej, odpowiadającej 200 g/l glukozy bezwodnej) oraz Clinimix (150–350 g/l glukozy). Nowoczesne preparaty trójkomorowe Finomel i Finomel Peri zawierają odpowiednio 42% i 13% roztwory glukozy, dostarczając od 76,7 do 231 g glukozy w zależności od objętości worka. W leczeniu ostrej niewydolności nerek stosuje się także roztwory do hemofiltracji, np. Duosol bez potasu z 5,6 mmol/l glukozy (1,0 g/l).
biegunka, ciągła hemofiltracja, cukrzyca, dializa otrzewnowa, elektrolity, emulsja tłuszczowa, hemodiafiltracja, hemodializa, hipoglikemia, hipokaliemia, hipowolemia, niedobór potasu, odwodnienie, odwodnienie hipertoniczne, odżywianie dojelitowe, osmolarność, ostra biegunka, ostra niewydolność nerek, przewlekła niewydolność nerek, przewlekłe osłabienie, roztwór dializacyjny, schyłkowa niewydolność nerek, test tolerancji glukozy, uzupełnianie płynów, żywienie pozajelitowe