martwica kostna
Martwica kostna, znana również jako martwica awaskularna, jest stanem patologicznym charakteryzującym się obumieraniem tkanki kostnej w wyniku upośledzenia ukrwienia. Najczęściej występuje w obrębie głowy kości udowej, kości łódeczkowatej nadgarstka oraz kości skokowej.
Etiologia martwicy kostnej jest złożona i obejmuje czynniki traumatyczne (złamania, zwichnięcia), jatrogenne (długotrwała kortykosteroidoterapia), metaboliczne (nadużywanie alkoholu, hiperlipidemia) oraz choroby układowe (toczeń rumieniowaty układowy, zespół antyfosfolipidowy). Istotną rolę odgrywają także choroby zwiększające ryzyko zakrzepicy i zatorowości.
Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, wśród których złotym standardem jest rezonans magnetyczny, pozwalający wykryć zmiany we wczesnym stadium. Badanie RTG uwidacznia zmiany dopiero w zaawansowanym stadium, a tomografia komputerowa pomaga w ocenie struktury kostnej.
Leczenie martwicy kostnej zależy od stadium zaawansowania. W początkowych fazach stosuje się leczenie zachowawcze (odciążenie stawu, farmakoterapia) oraz metody biologiczne (np. komórki macierzyste). W przypadkach zaawansowanych konieczne jest leczenie operacyjne – od procedur oszczędzających kość (wiercenia dekompresyjne, przeszczepy unaczynnione) po całkowitą alloplastykę stawu.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Martwica kostna (osteonekroza) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Martwica kostna (osteonekroza) jest schorzeniem charakteryzującym się przewlekłym bólem, ograniczeniem funkcji stawów oraz postępującym niszczeniem struktur stawowych, co prowadzi do nieodwracalnych zmian i konieczności interwencji chirurgicznej. Naturalny przebieg obejmuje martwicę podchrzęstną, złamanie i zapadnięcie warstwy podchrzęstnej, deformację powierzchni stawowej oraz rozwój choroby zwyrodnieniowej. W przypadku martwicy głowy kości udowej, ryzyko zapadnięcia się powierzchni stawowej wynosi 70-80% w ciągu 3 lat od rozpoznania, a ponad 50% pacjentów wymaga leczenia operacyjnego w ciągu 3 lat. Czynniki rokownicze negatywnie wpływające na przebieg choroby to wiek powyżej 50 lat, zaawansowane stadium choroby (stadium III lub wyższe), martwica obejmująca ponad 1/3 powierzchni obciążanej głowy kości udowej w MRI oraz lokalizacja zmian w bocznej części głowy kości udowej. Wczesna diagnoza i interwencja, zwłaszcza w stadium Ficat I, znacząco poprawiają rokowanie, z powodzeniem leczenia sięgającym 93%, podczas gdy w stadium Ficat II wynosi on jedynie 46%.
ból przewlekły, choroba zwyrodnieniowa stawu, czynnik rokowniczy, dekompresja rdzeniowa, endoprotezoplastyka, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, hemiartroplastyka, klasyfikacja ARCO, martwica głowy kości ramiennej, martwica kostna, martwica wieloogniskowa, osteonekroza, przeszczep kostny, przeszczep szpiku kostnego, SPECT/CT, tomografia emisyjna pojedynczych fotonów, uszkodzenie stawów, złamanie szyjki kości udowej - Leksykon chorób i schorzeń
Martwica kostna (osteonekroza) – Etiologia i przyczyny
Martwica kostna (osteonekroza) to patologiczny proces prowadzący do śmierci tkanki kostnej wskutek zaburzenia perfuzji, najczęściej w wyniku wewnątrznaczyniowej koagulacji, ucisku zewnątrznaczyniowego lub uszkodzenia ściany naczynia. Główne mechanizmy patogenetyczne obejmują niedokrwienie podchrzęstnej kości, prowadzące do złamań beleczek kostnych i zapadnięcia się powierzchni stawowej (objaw półksiężyca). Etiologia dzieli się na traumatyczną (np. złamania szyjki kości udowej, zwichnięcia stawu biodrowego) oraz nietraumatyczną, związaną m.in. ze stosowaniem kortykosteroidów, nadużywaniem alkoholu, zaburzeniami hematologicznymi (np. niedokrwistość sierpowatokrwinkowa), chorobami autoimmunologicznymi, radioterapią, chemioterapią oraz czynnikami genetycznymi (mutacje COL2A1). Najczęściej zajmuje stawy biodrowe, kolanowe, barkowe i kostkę, a u dzieci występuje w formach idiopatycznych (np. choroba Legga-Calvégo-Perthesa). Wiek pacjentów to zwykle 30-60 lat, z przewagą mężczyzn, chyba że etiologia jest związana z urazem lub toczniem.
białaczka, bisfosfonian, całkowita wymiana stawu, choroba dekompresyjna, choroba Gauchera, choroba Legga-Calvégo-Perthesa, dekompresja rdzeniowa, dysplazja stawu biodrowego, głowa kości udowej, hemofilia, hiperlipidemia, inhibitor proteazy, koagulacja wewnątrznaczyniowa, kortykosteroid, martwica awaskularna, martwica kostna, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, objaw półksiężyca, osteonekroza, osteotomia, przeszczep kości, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, toczeń rumieniowaty układowy, zator tłuszczowy, zespół antyfosfolipidowy, złogi tłuszczowe, złuszczenie głowy kości udowej - Leksykon chorób i schorzeń
Martwica kostna (osteonekroza) – Objawy
Martwica kostna (osteonekroza) to patologiczne obumarcie tkanki kostnej spowodowane zaburzeniem perfuzji, prowadzące do mikrozłamań i zapadnięcia się kości, najczęściej w obrębie biodra, kolana i ramienia. Choroba przebiega w czterech stadiach: przedkolapsowym, wczesnego zapadania się, późnego zapadania się oraz zapalenia stawów, z progresją objawów od bólu przy obciążeniu do bólu spoczynkowego i znacznego ograniczenia ruchomości. Diagnostyka opiera się na obrazowaniu, gdzie MRI jest złotym standardem w wykrywaniu wczesnych zmian, natomiast RTG może być niewrażliwe w początkowych fazach. Martwica może występować obustronnie u 40-80% pacjentów, a tempo progresji jest zmienne, zależne m.in. od rozległości zmian (ponad 50% głowy kości udowej wiąże się z koniecznością artroplastyki) oraz czynników ryzyka takich jak urazy, przewlekłe stosowanie kortykosteroidów, nadmierne spożycie alkoholu (>400 ml tygodniowo przez >6 miesięcy), anemia sierpowata czy stany nadkrzepliwości.
anemia sierpowata, badanie obrazowe, całkowita wymiana stawu, choroba zwyrodnieniowa stawów, dekompresja rdzeniowa, endoprotezoplastyka, martwica kostna, obrzęk szpiku kostnego, obumarcie tkanki kostnej, osteonekroza, ostroga kostna, panewka stawu biodrowego, scyntygrafia kości, stan nadkrzepliwości, terapia komórkami macierzystymi, torbiel kostna, uszkodzenie naczyniowe, zaburzenie autoimmunologiczne, zapalenie stawów - Leksykon chorób i schorzeń
Martwica kostna (osteonekroza) – Diagnostyka i diagnoza
Martwica kostna (osteonekroza) to patologiczne obumarcie tkanki kostnej spowodowane niedokrwieniem, najczęściej dotykające staw biodrowy, ale także kolana, barki, kostki, nadgarstki czy żuchwę. Choroba występuje głównie u osób w wieku 20-50 lat i bez leczenia prowadzi do zniszczenia stawu w ciągu 5 lat. Wczesne rozpoznanie jest kluczowe dla skuteczności terapii i zapobiegania trwałemu uszkodzeniu. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz obrazowaniu, gdzie MRI stanowi złoty standard z czułością >90% i swoistością do 100%, umożliwiając wykrycie zmian martwiczych przed pojawieniem się objawów i zmian w RTG. RTG jest pierwszym badaniem, ale w początkowych stadiach może być prawidłowe; typowe zmiany to sklerotyzacja, objaw półksiężyca i zapadnięcie powierzchni stawowej. CT i scyntygrafia mają ograniczone zastosowanie, a biopsja kostna i perfuzyjne MRI są stosowane w wybranych przypadkach.
badanie fizykalne, badanie rentgenowskie, całkowita wymiana stawu, dekompresja rdzenia, hemoglobinopatie, klasyfikacja ARCO, kortykosteroidy, martwica aseptyczna, martwica awaskularna, martwica kostna, martwica wieloogniskowa, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, objaw półksiężyca, obrzęk szpiku kostnego, rezonans magnetyczny, scyntygrafia kości, stan nadkrzepliwości, stymulacja elektryczna, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, zmiany zwyrodnieniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Martwica kostna (osteonekroza) – Epidemiologia
Martwica kostna (osteonekroza) to proces obumierania tkanki kostnej spowodowany zaburzeniem ukrwienia, prowadzący do mikrozłamań i zapadnięcia się struktury kostnej, najczęściej w głowie kości udowej (99% przypadków). Choroba dotyka głównie osoby w wieku 30-50 lat, z przewagą mężczyzn (stosunek 3:1 do 8:1), choć w przypadku stawu kolanowego częściej występuje u kobiet powyżej 60. roku życia. Epidemiologia wskazuje na roczną zapadalność w USA na poziomie 10 000-20 000 nowych przypadków nieurazowej martwicy głowy kości udowej, a w innych krajach, jak Japonia, Korea Południowa i Chiny, liczby te również są znaczące. Martwica kostna jest często obustronna (około 80% w przypadku głowy kości udowej) i związana z licznymi czynnikami ryzyka, w tym dializami (SIR 6,65), złamaniami biodra (SIR 7,98), zapaleniem szpiku (SIR 6,43), przeszczepami narządów (SIR 7,14), stosowaniem kortykosteroidów (prednizon ≥20 mg/dobę lub skumulowana dawka ≥2000 mg), nadużywaniem alkoholu, zaburzeniami krzepnięcia, chorobami hematologicznymi oraz zakażeniem HIV.
bisfosfonian, choroba Gauchera, choroba zwyrodnieniowa stawów, dekompresja rdzenia kostnego, dializa, endoprotezoplastyka, endoprotezoplastyka stawu biodrowego, glikokortykosteroid, hydroksychlorochina, kortykosteroid, kość księżycowata, martwica głowy kości udowej, martwica kostna, mikrozłamanie, nadkrzepliwość, niedokrwistość sierpowatokrwinkowa, obumarcie tkanki kostnej, obustronne zajęcie stawów, przeszczep narządu, rezonans magnetyczny, toczeń rumieniowaty układowy, zakażenie HIV, zapalenie naczyń związane z przeciwciałami ANCA, zapalenie szpiku, złamanie szyjki kości udowej