kardiotoksyczność naparstnicy
Kardiotoksyczność naparstnicy (digitalis toxicity) to zespół objawów klinicznych wynikających z przedawkowania glikozydów naparstnicowych, stosowanych w leczeniu niewydolności serca oraz niektórych zaburzeń rytmu serca. Może wystąpić zarówno przy stosowaniu digoksyny, jak i digitoksyny.
Mechanizm kardiotoksyczności polega na nadmiernym zahamowaniu pompy sodowo-potasowej, co prowadzi do wzrostu wewnątrzkomórkowego stężenia wapnia i zwiększonej kurczliwości mięśnia sercowego. Jednocześnie dochodzi do wydłużenia okresu refrakcji i zwolnienia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, co może skutkować zaburzeniami rytmu serca.
Objawy kardiotoksyczności naparstnicy obejmują zaburzenia rytmu serca (najczęściej tachyarytmie przedsionkowe z blokiem przedsionkowo-komorowym, bradykardia, częstoskurcz komorowy, migotanie komór), nudności, wymioty, zaburzenia widzenia (widzenie w żółtym kolorze, tzw. xanthopsia), splątanie i halucynacje. Czynnikami ryzyka są: podeszły wiek, hipokaliemia, hipomagnezemii, niedoczynność tarczycy oraz niewydolność nerek.
Leczenie kardiotoksyczności naparstnicy obejmuje odstawienie leku, monitorowanie elektrokardiograficzne, korekcję zaburzeń elektrolitowych oraz w ciężkich przypadkach podanie swoistych przeciwciał (Fab) wiążących digoksynę. W przypadku zagrażających życiu zaburzeń rytmu serca może być konieczne zastosowanie tymczasowej stymulacji serca.