kortykosteroidoterapia wziewna

Kortykosteroidoterapia wziewna to metoda leczenia polegająca na podawaniu kortykosteroidów (glikokortykosteroidów) drogą inhalacyjną bezpośrednio do dróg oddechowych. Jest to podstawowa forma terapii w przewlekłych chorobach obturacyjnych dróg oddechowych, przede wszystkim w astmie oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP).

Wziewne kortykosteroidy (wGKS) działają silnie przeciwzapalnie, zmniejszając obrzęk błony śluzowej oskrzeli, hamując wydzielanie śluzu oraz ograniczając napływ i aktywację komórek zapalnych. Ich główną zaletą jest miejscowe działanie w drogach oddechowych przy minimalnej absorpcji ogólnoustrojowej, co znacząco ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla kortykosteroidów podawanych ogólnie.

Do najczęściej stosowanych preparatów wGKS należą: budezonid, flutykazon, beklometazon, cyklezonid i mometazon. Są one podawane za pomocą różnych inhalatorów: ciśnieniowych (pMDI), proszkowych (DPI) lub nebulizatorów. Prawidłowa technika inhalacji ma kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii, dlatego pacjenci wymagają odpowiedniego przeszkolenia.

Długotrwałe stosowanie wziewnych kortykosteroidów może wiązać się z miejscowymi działaniami niepożądanymi takimi jak: kandydoza jamy ustnej i gardła, dysfonia oraz kaszel. Ryzyko to można zminimalizować przez płukanie jamy ustnej po inhalacji oraz stosowanie komór inhalacyjnych (spacerów). Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek mogą wystąpić również efekty ogólnoustrojowe, choć są one znacznie mniej nasilone niż przy steroidoterapii doustnej.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl