adhezjoliza
Adhezjoliza to procedura medyczna mająca na celu usunięcie zrostów (adhezji) powstałych w organizmie pacjenta. Zrosty to nieprawidłowe połączenia tkankowe, które tworzą się najczęściej jako następstwo procesów zapalnych, urazów lub zabiegów chirurgicznych, gdy organizm w procesie gojenia tworzy włókniste pasma tkanki łącznej między narządami lub tkankami, które w normalnych warunkach nie powinny być ze sobą połączone.
Zabieg adhezjolizy może być wykonywany różnymi metodami, w tym laparoskopowo, histeroskopowo lub podczas otwartej operacji, w zależności od lokalizacji i rozległości zrostów. Procedura jest szczególnie często stosowana w chirurgii jamy brzusznej, ginekologii oraz ortopedii. W ginekologii adhezjoliza może przywrócić prawidłową anatomię narządów miednicy mniejszej, co ma znaczenie w leczeniu niepłodności.
Powikłania adhezjolizy mogą obejmować uszkodzenie sąsiadujących tkanek, krwawienie, infekcje oraz – paradoksalnie – tworzenie się nowych zrostów jako reakcja na traumę zabiegową. Z tego powodu podczas zabiegów stosuje się często środki przeciwdziałające powstawaniu zrostów, takie jak żele barierowe, membrany czy płyny płuczące. Skuteczność adhezjolizy zależy od rozległości i charakteru zrostów oraz doświadczenia chirurga.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Niepłodność kobieca – Leczenie
Niepłodność kobieca definiuje się jako brak ciąży po roku regularnego współżycia bez zabezpieczenia. Diagnostyka obejmuje ocenę hormonalną, ultrasonografię miednicy oraz specjalistyczne badania, co pozwala na indywidualizację terapii. Leczenie rozpoczyna się od modyfikacji stylu życia, a następnie stosuje się farmakoterapię, głównie leki indukujące owulację, takie jak klomifen cytrynian (stymulacja owulacji u 80% pacjentek, z 50% skutecznością zajścia w ciążę), letrozol, gonadotropiny, bromokryptynę, kabergolinę oraz metforminę. W zaawansowanych przypadkach stosuje się techniki wspomaganego rozrodu (ART), w tym inseminację domaciczną (IUI) z efektywnością 5-15% na próbę oraz zapłodnienie in vitro (IVF) z wykorzystaniem leków hormonalnych (m.in. hCG w dawce 5000-10000 j.m. domięśniowo, progesteron 50-100 mg domięśniowo). Interwencje chirurgiczne, takie jak laparoskopia i histeroskopia, są wskazane przy nieprawidłowościach anatomicznych, endometriozie czy niedrożności jajowodów.
adhezjoliza, bromokryptyna, diagnostyka genetyczna przedimplantacyjna, docytoplazmatyczna iniekcja plemnika, endometrioza, gonadoliberyna, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropiny, hiperprolaktynemia, histeroskopia, inseminacja domaciczna, klomifen cytrynian, krioprezerwacja, laparoskopia, letrozol, metformina, mikrochirurgia, miomektomia, niedrożność jajowodów, niepłodność kobieca, obniżona rezerwa jajnikowa, poziom hormonów, progesteron, przedwczesna niewydolność jajników, torbiel jajnika, zapłodnienie in vitro, zespół hiperstymulacji jajników, zespół policystycznych jajników