zaburzenie odczuwania smaku
Zaburzenie odczuwania smaku (dysgeusia) to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowym postrzeganiem bodźców smakowych. Może objawiać się jako zmniejszenie intensywności odczuwania smaku (hipogeusia), całkowity brak zdolności odczuwania smaku (ageusia) lub zniekształcone odczuwanie smaku, kiedy pacjent odczuwa metaliczny, gorzki lub inny nieprzyjemny posmak.
Etiologia dysgeusii jest wieloczynnikowa i obejmuje infekcje górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19), choroby neurologiczne, urazy głowy, niedobory witamin (szczególnie cynku i witamin z grupy B), choroby endokrynologiczne, polipragmazję oraz działania niepożądane niektórych leków (m.in. antybiotyków, leków przeciwnowotworowych, przeciwdepresyjnych). Istotną przyczyną mogą być również schorzenia jamy ustnej, w tym infekcje grzybicze, oraz zaburzenia funkcjonowania gruczołów ślinowych.
Diagnostyka zaburzeń smaku obejmuje dokładny wywiad medyczny, badanie fizykalne jamy ustnej i regionu głowy oraz szyi, ocenę neurologiczną, badania laboratoryjne (m.in. poziomy elektrolitów, witamin, hormonów tarczycy) oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe. Niekiedy konieczne jest wykonanie specjalistycznych testów smakowych, takich jak elektrogustometria czy chemiczne testy smakowe.
Leczenie dysgeusii jest ukierunkowane przede wszystkim na przyczynę podstawową. Może obejmować modyfikację farmakoterapii, suplementację niedoborów (szczególnie cynku), leczenie chorób współistniejących oraz terapię schorzeń jamy ustnej. W przypadkach idiopatycznych stosuje się czasem leki zwiększające wydzielanie śliny, preparaty sztucznej śliny lub trening smakowy. Rokowanie jest zróżnicowane – od całkowitego powrotu funkcji smakowych do trwałych zaburzeń, zależnie od przyczyny i czasu trwania objawów.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Epinastyna – Działania niepożądane
Epinastyna, stosowana w okulistyce w leczeniu sezonowego alergicznego zapalenia spojówek, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi preparatu Relestat zawierającego 0,5 mg/ml chlorowodorku epinastyny (0,436 mg epinastyny). Działania niepożądane występowały z częstością <10%, głównie o łagodnym nasileniu i dotyczyły przede wszystkim narządu wzroku. Najczęściej zgłaszanym objawem było uczucie pieczenia w oku (1-10%), a inne działania niepożądane, takie jak ból głowy, przekrwienie spojówek, suchość oka, świąd, zaburzenia widzenia, astma czy dysgeuzja, występowały niezbyt często (<1%). Nie odnotowano ciężkich działań niepożądanych, a klasyfikacja częstości opiera się na standardach medycznych (bardzo często ≥1/10, często ≥1/100 <1/10, niezbyt często ≥1/1000 <1/100, rzadko ≥1/10 000 <1/1000, bardzo rzadko <1/10 000).
alergiczne zapalenie spojówek, astma, badanie kliniczne, ból głowy, chlorowodorek epinastyny, dysgeuzja, działanie niepożądane, epinastyna, krople do oczu, narząd wzroku, nieżyt nosa, pieczenie oka, podrażnienie nosa, podrażnienie oka, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przekrwienie spojówek, sezonowe alergiczne zapalenie spojówek, substancja czynna, suchość oka, świąd oka, uszkodzenie rogówki, wydzielina oczna, zaburzenie odczuwania smaku, zaburzenie widzenia, zwapnienie rogówki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ultravist 370 768,86 mg/ml
Ultravist 370, zawierający 768,86 mg/ml jopromidu (odpowiadający 370 mg jodu/ml), jest środkiem kontrastowym o dobrze udokumentowanym profilu bezpieczeństwa, potwierdzonym w badaniach przed- i porejestracyjnych obejmujących ponad 78 000 pacjentów. Najczęstsze działania niepożądane (≥4%) to bóle głowy, nudności oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych. Najpoważniejsze reakcje obejmują wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia neurologiczne (śpiączka, udar, drgawki), kardiologiczne (zawał mięśnia sercowego, zatrzymanie akcji serca) oraz oddechowe (obrzęk płuc, niewydolność oddechowa). Działania niepożądane sklasyfikowano według częstości występowania: często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) oraz częstość nieznana.
aspiracja, ból głowy, bradykardia, częstoskurcz, drgawki, duszność, encefalopatia, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, ERCP, jopromid, kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedowład, niemiarowość, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, nudności, obrzęk gardła, obrzęk krtani, obrzęk mózgu, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezje, porażenie, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom tarczycowy, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sinica, skurcz naczyń, skurcz oskrzeli, śpiączka, środek kontrastowy, udar, wstrząs, wstrząs rzekomoanafilaktyczny, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie odczuwania smaku, zapalenie trzustki, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawał mięśnia sercowego, zawał mózgu, zawroty głowy, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona