paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek
Paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek to choroba immunologiczna nerek wywołana infekcją paciorkowcową, najczęściej paciorkowcem β-hemolizującym grupy A (Streptococcus pyogenes). Jest to typowy przykład poinfekcyjnego zapalenia kłębuszków nerkowych, które rozwija się 1-2 tygodnie po przebytej infekcji gardła lub skóry.
Patogeneza choroby opiera się na mechanizmie immunologicznym, gdzie przeciwciała skierowane przeciwko antygenom paciorkowcowym tworzą kompleksy immunologiczne, które osadzają się w kłębuszkach nerkowych. Aktywacja dopełniacza i reakcja zapalna prowadzą do uszkodzenia struktury kłębuszków i zaburzenia ich funkcji filtracyjnej.
Klinicznie paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek objawia się krwinkomoczem, białkomoczem (zwykle niewielkim), obrzękami, nadciśnieniem tętniczym i zmniejszeniem filtracji kłębuszkowej. U dzieci choroba ma zazwyczaj łagodny przebieg i dobrze rokuje, prowadząc do samoistnego wyleczenia w 95% przypadków. U dorosłych rokowanie jest gorsze, z większym ryzykiem przewlekłej choroby nerek.
Diagnostyka opiera się na badaniu moczu, ocenie funkcji nerek, oznaczeniu stężenia składowych dopełniacza (szczególnie C3, które jest często obniżone) oraz potwierdzeniu przebytej infekcji paciorkowcowej (podwyższone miano ASO). Leczenie obejmuje głównie postępowanie objawowe, kontrolę nadciśnienia tętniczego i edukację pacjenta. Antybiotykoterapia stosowana jest w celu eradykacji paciorkowca, jeśli infekcja jest wciąż aktywna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tarcefoksym 1 g
Dawkowanie leku Tarcefoksym powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, stanu klinicznego pacjenta oraz jego wieku i masy ciała. U dorosłych dawki wahają się od 1 g co 12 godzin w zakażeniach niepowikłanych do 2 g co 4 godziny w zakażeniach zagrażających życiu, z maksymalną dawką dobową 12 g. W leczeniu rzeżączki stosuje się jednorazową dawkę 1 g. U dzieci dawkowanie jest zależne od wieku i masy ciała: noworodki otrzymują 50 mg/kg mc./dobę (do 200 mg/kg mc. w ciężkich zakażeniach), niemowlęta i dzieci 100-150 mg/kg mc./dobę (do 200 mg/kg mc. w ciężkich zakażeniach), a dzieci powyżej 12 lat i masie >50 kg stosują dawkowanie jak dorośli. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min/1,73 m²) dawkę należy zmniejszyć o połowę, zachowując odstępy między podaniami.
cięcie cesarskie, dawka podzielona, gorączka reumatyczna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek, podanie domięśniowe, podanie dożylne, posocznica, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, proszek do sporządzania roztworu, rzeżączka niepowikłana, wstrzyknięcie dożylne, zakażenie ciężkie, zakażenie niepowikłane, zakażenie średnio-ciężkie, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tarcefoksym 2 g
Dawkowanie cefotaksymu (Tarcefoksym 2 g) u dorosłych zależy od ciężkości zakażenia: od 1 g co 12 godzin w zakażeniach niepowikłanych (maks. 2 g/dobę) do 2 g co 4 godziny w zakażeniach zagrażających życiu (maks. 12 g/dobę). W profilaktyce okołooperacyjnej stosuje się 1 g dożylnie lub domięśniowo 30-90 minut przed zabiegiem, a w cięciu cesarskim dawki powtarza się po 6 i 12 godzinach. U dzieci dawkowanie jest uzależnione od wieku, masy ciała i ciężkości zakażenia, np. noworodki otrzymują 50 mg/kg mc./dobę w 2-4 dawkach, a w ciężkich zakażeniach do 150-200 mg/kg mc./dobę. U pacjentów geriatrycznych i z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki, szczególnie przy klirensie kreatyniny ≤20 ml/min/1,73 m², gdzie dawkę zmniejsza się o połowę, zachowując odstępy między dawkami.
cefotaksym, cięcie cesarskie, gorączka reumatyczna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek, paciorkowiec β-hemolizujący grupy A, pacjent geriatryczny, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, rzeżączka niepowikłana, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zakażenie ciężkie, zakażenie niepowikłane, zakażenie średnio-ciężkie, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych