dermatoza sromu
Dermatoza sromu (vulvar dermatosis) to ogólny termin obejmujący choroby skóry występujące w okolicy sromu u kobiet. Zalicza się do nich m.in. liszaj twardzinowy, liszaj płaski, wyprysk, łuszczycę, atopowe zapalenie skóry oraz kontaktowe zapalenie skóry.
Objawy dermatoz sromu obejmują najczęściej świąd, pieczenie, ból, suchość, zmiany zabarwienia skóry, zmiany struktury skóry (np. pogrubienie, ścieńczenie, pękanie), występowanie grudek, pęcherzyków lub owrzodzeń. Przewlekłe dermatozy sromu mogą prowadzić do zmian anatomicznych, takich jak zrosty warg sromowych czy zwężenie wejścia do pochwy.
Diagnostyka dermatoz sromu opiera się na badaniu klinicznym, dermoskopii, a w przypadkach wątpliwych na biopsji i badaniu histopatologicznym. Leczenie zależy od rodzaju dermatozy i obejmuje stosowanie miejscowych kortykosteroidów, inhibitorów kalcyneuryny, emolientów, a czasem leków ogólnoustrojowych. Istotna jest również odpowiednia pielęgnacja skóry oraz unikanie czynników drażniących.
Przewlekłe dermatozy sromu, zwłaszcza liszaj twardzinowy, wiążą się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju raka płaskonabłonkowego sromu, dlatego wymagają regularnej kontroli dermatologicznej i ginekologicznej. Wielospecjalistyczne podejście, obejmujące współpracę ginekologa, dermatologa i czasem psychologa, jest kluczowe w skutecznym leczeniu tych schorzeń.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zrost błon śluzowych – Epidemiologia
Zrost błon śluzowych (labial fusion) to schorzenie polegające na częściowym lub całkowitym sklejeniu warg sromowych mniejszych lub większych, prowadzącym do niedrożności ujścia pochwy i/lub cewki moczowej. Występuje najczęściej u dziewczynek przed okresem dojrzewania, z częstością około 0,6-5%, ze szczytem zachorowań w wieku 13-23 miesięcy (do 3,3%). U noworodków jest praktycznie nieobecny, a u kobiet w wieku rozrodczym bardzo rzadki ze względu na prawidłowy poziom estrogenów. U kobiet po menopauzie zrosty występują częściej, szacuje się, że dotyczą 40-54% pacjentek z zespołem genitalno-moczowym związanym z menopauzą (GSM). Główne czynniki ryzyka to niedobór estrogenów, stany zapalne, urazy mechaniczne, nawracające infekcje dróg moczowych, nieodpowiednia higiena oraz dermatozy sromu (np. liszaj twardzinowy). Diagnostyka opiera się głównie na badaniu fizykalnym, a w wybranych przypadkach wykonuje się badanie ogólne moczu, cystouretrografię mikcyjną lub badanie endoskopowe.
badanie endoskopowe, badanie ogólne moczu, biopsja, cewka moczowa, cystouretrografia mikcyjna, dermatoza sromu, dyspareunia, dysuria, estrogen, infekcja dróg moczowych, krwawienie miesiączkowe, leczenie zachowawcze, liszaj płaski, liszaj twardzinowy, menopauza, okres dojrzewania, świąd, terapia estrogenowa, warga sromowa, wiek rozrodczy, zaburzenie funkcji seksualnych, zaburzenie mikcji, zapalenie sromu i pochwy, zatrzymanie moczu, zespół genitalno-moczowy, zrost błon śluzowych