lek wydłużający QTc
Leki wydłużające odstęp QT (QTc – skorygowany odstęp QT) stanowią zróżnicowaną grupę substancji, które mogą wpływać na repolaryzację komór serca. Mechanizm ich działania najczęściej polega na blokowaniu kanałów potasowych IKr, co prowadzi do wydłużenia potencjału czynnościowego kardiomiocytów i w konsekwencji wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG.
Do najczęściej stosowanych grup leków mogących wydłużać odstęp QT należą: niektóre antybiotyki (makrolidy, fluorochinolony), leki przeciwpsychotyczne (haloperidol, kwetiapina), przeciwdepresyjne (citalopram, escitalopram), przeciwarytmiczne klasy IA i III (amiodaron, sotalol), przeciwhistaminowe oraz przeciwwymiotne. Ryzyko wydłużenia QT wzrasta przy jednoczesnym stosowaniu dwóch lub więcej leków z tej grupy.
Wydłużenie odstępu QT stanowi istotny czynnik ryzyka wystąpienia groźnych dla życia arytmii komorowych, w szczególności torsade de pointes (TdP). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z wrodzonymi zespołami długiego QT, bradykardią, chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (zwłaszcza hipokaliemią, hipomagnezemią) oraz niewydolnością wątroby lub nerek.
Przed włączeniem leku wydłużającego QTc zaleca się wykonanie EKG, ocenę czynników ryzyka oraz rozważenie alternatywnych opcji terapeutycznych. W trakcie leczenia wskazane jest monitorowanie długości odstępu QT, szczególnie po zwiększeniu dawki leku lub dołączeniu innego preparatu mogącego wpływać na repolaryzację.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Lerivon 30 mg
Mianseryna chlorowodorek, substancja czynna leku Lerivon, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Szczególnie istotne jest bezwzględne unikanie spożywania alkoholu podczas terapii ze względu na nasilenie działania sedatywnego i ryzyko upośledzenia funkcji poznawczych oraz koordynacji ruchowej. Przeciwwskazane jest także jednoczesne stosowanie inhibitorów MAO (moklobemid, tranylcypromina, linezolid) z powodu ryzyka zespołu serotoninowego, co wymaga zachowania minimum dwutygodniowego odstępu przy zmianie terapii. Mianseryna może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny (np. warfaryny), co wymaga regularnego monitorowania INR i dostosowania dawki antykoagulantu, aby uniknąć ryzyka krwawień lub powikłań zakrzepowych. Ponadto, leki przeciwpadaczkowe indukujące CYP3A4 (fenytoina, karbamazepina) mogą obniżać stężenie mianseryny w osoczu, co może wymagać modyfikacji dawki.
betanidyna, doustny antykoagulant, działanie przeciwzakrzepowe, działanie sedatywne, fenytoina, guanetydyna, hipertermia, induktor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, karbamazepina, klonidyna, komorowe zaburzenie rytmu serca, lek hipotensyjny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek wydłużający QTc, linezolid, metyldopa, mianseryna chlorowodorek, moklobemid, monitorowanie elektrokardiograficzne, monitorowanie INR, ośrodkowy układ nerwowy, parametr krzepnięcia, pochodna kumaryny, propranolol, sedacja, torsade de pointes, tranylcypromina, warfaryna, wydłużenie odstępu QTc, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Interakcje leku – Olanzaran 5 mg
Olanzapina jest metabolizowana głównie przez izoenzym CYP1A2, co powoduje, że jej farmakokinetyka jest podatna na interakcje z lekami indukującymi lub hamującymi ten enzym. Palenie tytoniu i karbamazepina indukują CYP1A2, zwiększając klirens olanzapiny i obniżając jej stężenie w osoczu, co może wymagać monitorowania klinicznego i ewentualnego zwiększenia dawki. Z kolei fluwoksamina, silny inhibitor CYP1A2, podnosi Cmax olanzapiny o 54-77% oraz AUC o 52-108%, co uzasadnia rozważenie redukcji dawki początkowej olanzapiny. Węgiel aktywny zmniejsza biodostępność olanzapiny o 50-60%, dlatego powinien być podawany co najmniej 2 godziny przed lub po olanzapinie. Nie stwierdzono istotnych interakcji farmakokinetycznych z fluoksetyną (inhibitor CYP2D6), lekami zobojętniającymi sok żołądkowy, cymetydyną, litem czy walproinianem.
agonista dopaminy, alkohol etylowy, badanie in vitro, biperyden, choroba Parkinsona, cymetydyna, cyprofloksacyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, diazepam, działanie sedatywne, farmakokinetyka olanzapiny, fluoksetyna, fluwoksamina, izoenzym CYP1A2, izoenzym cytochromu P450, karbamazepina, koordynacja psychoruchowa, lek przeciwparkinsonowski, lek wydłużający QTc, lek zobojętniający sok żołądkowy, lit, objaw pozapiramidowy, odstęp QTc, olanzapina, otępienie, palenie tytoniu, stężenie terapeutyczne, teofilina, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, walproinian, warfaryna, węgiel aktywny, zaburzenie rytmu serca