skala EREFS
Skala EREFS (Endoscopic Reference Score) to standaryzowane narzędzie oceny endoskopowej stosowane w diagnostyce eozynofilowego zapalenia przełyku (EoE). Została opracowana w 2013 roku przez międzynarodowy zespół ekspertów w celu ujednolicenia opisu zmian endoskopowych występujących w tej chorobie.
Skala EREFS obejmuje pięć głównych parametrów: obecność pierścieni przełyku (Rings), wysięku (Exudates), bruzd podłużnych (Furrows), obrzęku (Edema) oraz zwężeń (Strictures). Każdy z tych parametrów jest oceniany w skali punktowej od 0 do 3 (dla pierścieni od 0 do 4), gdzie wyższa punktacja oznacza większe nasilenie zmian. Suma punktów stanowi całościowy wynik endoskopowy.
Wartość kliniczna skali EREFS polega na możliwości obiektywnej oceny aktywności choroby, monitorowania odpowiedzi na leczenie oraz korelacji z nasileniem objawów i histopatologią. Skala ta wykazuje dobrą zgodność między obserwatorami i jest obecnie rekomendowana przez towarzystwa gastroenterologiczne jako standard oceny endoskopowej w eozynofilowym zapaleniu przełyku.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Eozynofilowe zapalenie przełyku – Diagnostyka i diagnoza
Eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE) to przewlekła, immunologicznie zależna choroba zapalna przełyku, charakteryzująca się naciekiem eozynofilowym błony śluzowej. Diagnostyka opiera się na trzech kryteriach: obecności objawów dysfunkcji przełyku, co najmniej 15 eozynofilach w polu widzenia o dużym powiększeniu (HPF) w biopsji oraz wykluczeniu innych przyczyn eozynofilii, w tym PPI-REE. Złotym standardem jest gastroskopia z pobraniem co najmniej 6-9 wycinków z różnych poziomów przełyku, nawet przy braku widocznych zmian endoskopowych, które mogą obejmować pierścienie, bruzdy, białe naloty, zwężenia i obrzęk. Skala EREFS służy do standaryzacji oceny endoskopowej. Histopatologicznie oprócz liczby eozynofilów obserwuje się przerost warstwy podstawnej, mikroropnie eozynofilowe i włóknienie blaszki właściwej. Diagnostyka różnicowa obejmuje GERD, zakażenia, alergie i inne choroby zapalne, a wykluczenie PPI-REE jest kluczowe, choć próba PPI nie jest już obligatoryjna w kryteriach diagnostycznych.
badanie histopatologiczne, biały nalot, choroba przeszczep przeciwko gospodarzowi, choroba refluksowa przełyku, Cytosponge, dieta eliminacyjna, dysfagia, eozynofilowe zapalenie przełyku, Esophageal String Test, ezofagogram, gastroskopia, inhibitor pompy protonowej, kruchość błony śluzowej, manometria przełyku, naciek eozynofilowy, nieswoista choroba zapalna jelit, obrzęk błony śluzowej, przeciwciało IgE, skala EREFS, test płatkowy, test punktowy, włóknienie blaszki właściwej, zespół hipereozynofilowy, zwężenie przełyku