zaburzenia czynnościowe układu pokarmowego

Zaburzenia czynnościowe układu pokarmowego stanowią grupę schorzeń, w których występują przewlekłe lub nawracające objawy ze strony przewodu pokarmowego, przy braku uchwytnych zmian strukturalnych czy biochemicznych, które mogłyby w pełni wyjaśniać dolegliwości pacjenta. Najczęściej spotykane jednostki chorobowe w tej grupie to zespół jelita drażliwego (IBS), dyspepsja czynnościowa, czynnościowe zaburzenia przełyku oraz czynnościowe zaparcia i biegunki.

Patofizjologia tych zaburzeń jest złożona i obejmuje zaburzenia osi mózgowo-jelitowej, nadwrażliwość trzewną, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, mikrobioty jelitowej oraz czynniki psychospołeczne. Diagnostyka opiera się głównie na kryteriach Rzymskich IV, które systematyzują objawy charakterystyczne dla poszczególnych jednostek chorobowych. Istotnym elementem procesu diagnostycznego jest wykluczenie organicznych przyczyn dolegliwości.

Leczenie zaburzeń czynnościowych układu pokarmowego ma charakter wielokierunkowy i obejmuje modyfikację diety (np. dieta FODMAP w IBS), farmakoterapię ukierunkowaną na dominujące objawy, psychoterapię (szczególnie terapię poznawczo-behawioralną), a także techniki relaksacyjne. Istotna jest także edukacja pacjenta dotycząca natury schorzenia i czynników mogących nasilać objawy. Pomimo że zaburzenia te nie zagrażają życiu, znacząco obniżają jakość życia pacjentów i stanowią istotne wyzwanie terapeutyczne dla lekarzy wielu specjalności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl