brak odruchów
Brak odruchów (arefleksja) to stan neurologiczny charakteryzujący się nieobecnością prawidłowych reakcji odruchowych podczas badania klinicznego. Odruchy fizjologiczne, takie jak odruch kolanowy, skokowy czy bicepsowy, są automatycznymi odpowiedziami organizmu na określone bodźce, kontrolowanymi przez łuk odruchowy w rdzeniu kręgowym.
Przyczyny braku odruchów mogą być różnorodne i obejmują uszkodzenia obwodowego układu nerwowego (np. polineuropatie, zespół Guillaina-Barrégo), uszkodzenia korzeni nerwowych (np. w przepuklinie krążka międzykręgowego), zaburzenia złącza nerwowo-mięśniowego (miastenia), choroby mięśni, a także uszkodzenia w obrębie ośrodkowego układu nerwowego. Arefleksja może być również fizjologiczna w okresie wstrząsu rdzeniowego po ostrym urazie.
Diagnostyka braku odruchów obejmuje szczegółowe badanie neurologiczne, badania neurofizjologiczne (elektromiografia, elektroneurografia), badania laboratoryjne oraz obrazowe. Szczególnie istotne jest określenie, czy arefleksja jest izolowana czy towarzyszy jej osłabienie siły mięśniowej, zaburzenia czucia lub inne objawy neurologiczne, co pomaga w ustaleniu lokalizacji i charakteru uszkodzenia.
Leczenie arefleksji zależy od jej przyczyny. W przypadku chorób autoimmunologicznych stosuje się immunoterapię, w infekcyjnych – antybiotykoterapię, a w metabolicznych – wyrównanie zaburzeń. Rehabilitacja neurologiczna stanowi istotny element terapii, niezależnie od etiologii. Rokowanie jest ściśle związane z przyczyną arefleksji oraz czasem wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Torecan 6,5 mg
Przedawkowanie dimaleinianu tietyloperazyny, substancji czynnej leku Torecan (6,5 mg w tabletce powlekanej), prowadzi do objawów toksycznych charakterystycznych dla fenotiazyn. Początkowo obserwuje się suchość jamy ustnej, zawroty głowy, splątanie oraz niedociśnienie ortostatyczne, które może przejść w zapaść krążeniową. W ciężkich przypadkach dochodzi do śpiączki, braku odruchów, zaburzeń rytmu serca (częstoskurcz), depresji oddychania oraz objawów ostrej dystonii, drgawek i pobudzenia psychoruchowego. Brak jest swoistego antidotum, dlatego leczenie ma charakter objawowy i wymaga monitorowania funkcji życiowych oraz ukierunkowanej terapii objawowej, w tym stosowania leków przeciwparkinsonowskich na dystonie, benzodiazepin na drgawki oraz środków krwiozastępczych i noradrenaliny w przypadku zapaści krążeniowej. Adrenalina jest przeciwwskazana w leczeniu zapaści wywołanej przedawkowaniem tietyloperazyny.
adrenalina, antidotum, benzodiazepina, brak odruchów, częstoskurcz, depresja oddechowa, drgawki, elektrokardiografia, fenotiazyna, kserostomia, leczenie objawowe, lek antyarytmiczny, lek obkurczający naczynia, lek przeciwparkinsonowski, lek sedatywny, lek wazopresyjny, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność krążenia, noradrenalina, ostra dystonia, płynoterapia, pobudzenie psychoruchowe, receptor muskarynowy, śpiączka, splątanie, środek krwiozastępczy, tietyloperazyna, tlenoterapia, wentylacja mechaniczna, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symcloza 25 mg
Przedawkowanie klozapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, z odnotowaną śmiertelnością około 12%, głównie z powodu niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc, szczególnie po dawkach przekraczających 2000 mg. Objawy kliniczne obejmują zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego (senność, śpiączka, drgawki), układu autonomicznego (nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic), sercowo-naczyniowego (niedociśnienie, arytmie, zapaść) oraz oddechowego (depresja oddechowa, niewydolność oddechowa). U dorosłych nieprzyjmujących wcześniej klozapiny dawki już od 400 mg mogą wywołać śpiączkę, natomiast u dzieci dawki 50-200 mg mogą powodować głęboką sedację, choć nie odnotowano w tej grupie zgonów.
arytmia serca, brak odruchów, częstoskurcz, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, dializa otrzewnowa, hemodializa, hiperrefleksja, nadmierne wydzielanie śliny, niedociśnienie, niewydolność serca, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, przedawkowanie klozapiny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, stan śpiączkowy, układ autonomiczny, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Torecan 6,5 mg/ml
Przedawkowanie jabłczanu tietyloperazyny, substancji czynnej preparatu Torecan (6,5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wiąże się z szerokim spektrum objawów toksycznych charakterystycznych dla fenotiazyn. W łagodniejszych przypadkach obserwuje się suchość jamy ustnej, zawroty głowy, splątanie oraz niedociśnienie ortostatyczne, które może prowadzić do zapaści. W ciężkich intoksykacjach pojawiają się objawy zagrażające życiu, takie jak śpiączka, brak odruchów, częstoskurcz (>100 uderzeń/min), depresja oddychania, ostra dystonia, drgawki oraz pobudzenie psychoruchowe. Dodatkowo preparat zawiera sorbitol (40 mg/ml) i pirosiarczyn sodu (0,5 mg/ml), które mogą nasilać działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne i objawy oddechowe, szczególnie u pacjentów z astmą.
akcja serca, antidotum, benzodiazepina, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, brak odruchów, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz, depresja oddychania, drgawki, fenotiazyna, lek obkurczający naczynia, lek przeciwparkinsonowski, monitoring funkcji życiowych, niedociśnienie ortostatyczne, noradrenalina, ostra dystonia, pirosiarczyn sodu, pobudzenie psychoruchowe, reakcja alergiczna, reakcja dystoniczna, roztwór do wstrzykiwań, saturacja krwi, sorbitol, śpiączka, splątanie, środek krwiozastępczy, stan świadomości, suchość jamy ustnej, tietyloperazyna, Torecan, zapaść, zapaść krążeniowa, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Symcloza 200 mg
Przedawkowanie klozapiny stanowi poważne zagrożenie dla życia, ze śmiertelnością około 12%, głównie z powodu niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc przy dawkach przekraczających 2000 mg. Dawki toksyczne wykazują dużą zmienność indywidualną – u pacjentów nieprzyjmujących wcześniej klozapiny dawka 400 mg może wywołać śpiączkę zagrażającą życiu, a u dzieci dawki 50-200 mg powodują ciężkie objawy uspokajające lub śpiączkę. Objawy przedawkowania obejmują szerokie spektrum zaburzeń neurologicznych (senność, śpiączka), psychiatrycznych (splątanie, majaczenia), motorycznych (drgawki, hiperrefleksja), autonomicznych (ślinotok, zaburzenia termoregulacji) oraz sercowo-naczyniowych (niedociśnienie, arytmie) i oddechowych (niewydolność oddechowa, ryzyko aspiracji). Dawki powyżej 2000 mg są często związane ze zgonami z powodu powikłań oddechowych.
arytmia serca, brak odruchów, częstoskurcz, dializa otrzewnowa, drgawka, funkcja poznawcza, hemodializa, hiperrefleksja, majaczenie, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objaw pozapiramidowy, odwrotność efektu presyjnego, omam, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie klozapiny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie źrenic, ślinotok, stan śpiączki, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywowany, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie psychiatryczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc, zahamowanie czynności oddechowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Przedawkowanie midazolamu, stosowanego w dawkach 1 mg/ml lub 5 mg/ml, może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, takich jak senność, ataksja, dyzartria, oczopląs, brak odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresja krążeniowo-oddechowa oraz w rzadkich przypadkach śpiączka. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami układu oddechowego, u których depresyjne działanie benzodiazepin na ośrodek oddechowy jest nasilone. Współistnienie alkoholu lub innych leków o działaniu depresyjnym na OUN potęguje toksyczność midazolamu. Śpiączka wywołana przedawkowaniem zazwyczaj trwa kilka godzin, ale u osób starszych może mieć charakter przedłużony i cykliczny.
ataksja, benzodiazepiny, bezdech, brak odruchów, depresja krążeniowo-oddechowa, dyzartria, działanie depresyjne, flumazenil, interakcja lekowa, leczenie wspomagające, monitorowanie parametrów życiowych, niedociśnienie tętnicze, oczopląs, okres półtrwania, ospałość, płukanie żołądka, przedawkowanie midazolamu, receptory benzodiazepinowe, senność, śpiączka, węgiel aktywowany, zaburzenia czuwania, zaburzenia koordynacji ruchowej - Leksykon substancji czynnych
Tietyloperazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie tietyloperazyny, substancji czynnej preparatu Torecan dostępnego w formie tabletek powlekanych, czopków (6,5 mg) oraz roztworu do wstrzykiwań (6,5 mg/ml), wywołuje objawy charakterystyczne dla fenotiazyn, obejmujące zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i układu krążenia. Objawy te mogą mieć różne nasilenie: od łagodnych, takich jak suchość jamy ustnej i zawroty głowy, przez umiarkowane (splątanie, niedociśnienie ortostatyczne), aż po ciężkie, zagrażające życiu stany, w tym śpiączkę, brak odruchów, częstoskurcz, depresję oddychania oraz zapaść krążeniową. Dodatkowo mogą wystąpić ostre dystonie, drgawki i pobudzenie psychoruchowe, będące specyficznymi objawami neurotoksycznymi fenotiazyn.
adrenalina, benzodiazepina, biperyden, brak odruchów, częstoskurcz, depresja oddychania, dezorientacja, diazepam, drgawki, działanie antycholinergiczne, działanie neurotoksyczne, fenotiazyna, klonazepam, lek obkurczający naczynia, lek przeciwparkinsonowski, lek wazopresyjny, napad padaczkowy, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność krążenia, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, ostra dystonia, pobudzenie, pochodna fenotiazyny, reakcja dystoniczna, roztwór do wstrzykiwań, śpiączka, splątanie, środek krwiozastępczy, suchość jamy ustnej, tabletka powlekana, tietyloperazyna, Torecan, zapaść, zapaść krążenia, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Klozapol 100 mg
Przedawkowanie klozapiny stanowi stan zagrożenia życia z około 12% śmiertelnością, głównie z powodu niewydolności serca i zachłystowego zapalenia płuc. Dawki powyżej 2000 mg są szczególnie niebezpieczne, choć opisano przypadki przeżycia po dawkach przekraczających 10 000 mg. U osób nieprzyjmujących wcześniej klozapiny dawki już od 400 mg mogą wywołać śpiączkę, a u dzieci dawki 50-200 mg powodują silne działanie uspokajające lub śpiączkę bez zgonów. Objawy przedawkowania obejmują zaburzenia neurologiczne (senność, śpiączka, majaczenie, drgawki), autonomiczne (nadmierne wydzielanie śliny, rozszerzenie źrenic, zaburzenia termoregulacji), krążeniowe (niedociśnienie, zapaść, arytmie) oraz oddechowe (dusznosć, niewydolność oddechowa, zachłystowe zapalenie płuc). Opóźnione reakcje toksyczne wymagają co najmniej 5-dniowej obserwacji.
arytmia serca, brak odruchów, częstoskurcz, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializa otrzewnowa, drgawka, duszność, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie parasympatykolityczne, hemodializa, hiperrefleksja, hipertermia, hipotensja, letarg, majaczenie, nagły zgon sercowy, niedociśnienie, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, objawy neuropsychiatryczne, objawy pozapiramidowe, odtrutka, płukanie żołądka, przedawkowanie klozapiny, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, rozszerzenie źrenic, ślinotok, śpiączka, stan śpiączkowy, węgiel aktywny, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie termoregulacji, zachłystowe zapalenie płuc, zapaść krążeniowa