wynaczynienie radiofarmaceutyku

Wynaczynienie radiofarmaceutyku to poważne powikłanie w medycynie nuklearnej, polegające na przypadkowym przedostaniu się radioaktywnego preparatu poza naczynie żylne do tkanek otaczających podczas iniekcji dożylnej. Zdarzenie to może prowadzić do miejscowego uszkodzenia tkanek, nasilonych reakcji zapalnych oraz lokalnego narażenia na promieniowanie jonizujące.

Postępowanie w przypadku wynaczynienia radiofarmaceutyku obejmuje natychmiastowe przerwanie iniekcji, delikatne odessanie płynu jeśli to możliwe, zastosowanie zimnych lub ciepłych okładów (w zależności od rodzaju radiofarmaceutyku) oraz monitorowanie miejsca wynaczynienia. Szczególnie niebezpieczne jest wynaczynienie radiofarmaceutyków terapeutycznych znakowanych izotopami beta-promieniotwórczymi, które mogą powodować poważne uszkodzenia tkanek.

Profilaktyka wynaczynienia obejmuje prawidłową technikę kaniulacji żył, stosowanie odpowiednich rozmiarów kaniul dożylnych, sprawdzenie drożności dostępu naczyniowego przed podaniem radiofarmaceutyku oraz dokładne monitorowanie miejsca wkłucia podczas iniekcji. W przypadku znacznego wynaczynienia konieczne jest zgłoszenie incydentu inspektorowi ochrony radiologicznej oraz wdrożenie procedur dozymetrycznych oceniających lokalną dawkę promieniowania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl