retinochoroiditis

Retinochoroiditis to stan zapalny obejmujący jednocześnie siatkówkę (retina) oraz naczyniówkę (choroidea) oka. Jest to forma zapalenia błony naczyniowej tylnego odcinka oka (posterior uveitis), która może prowadzić do poważnych zaburzeń widzenia, włącznie z trwałą utratą wzroku, jeśli nie zostanie odpowiednio leczona.

Najczęstszą przyczyną retinochoroiditis są infekcje, w tym toksoplazmoza (Toxoplasma gondii), cytomegalia (CMV), gruźlica, kiła, toksokaroza oraz infekcje grzybicze. Stan ten może również występować w przebiegu chorób autoimmunologicznych, takich jak sarkoidoza czy choroba Behçeta. Retinochoroiditis wywołana przez Toxoplasma gondii jest najczęstszą postacią zakaźnego zapalenia tylnego odcinka błony naczyniowej na świecie.

Objawy retinochoroiditis obejmują zaburzenia widzenia, mroczki, fotofobię, ból oka oraz zaczerwienienie. Diagnostyka opiera się na badaniu okulistycznym z wykorzystaniem lampy szczelinowej i oftalmoskopii, często uzupełnionym o angiografię fluoresceinową, OCT oraz badania serologiczne w kierunku potencjalnych czynników zakaźnych.

Leczenie retinochoroiditis zależy od etiologii schorzenia i obejmuje antybiotyki, leki przeciwwirusowe lub przeciwgrzybicze w przypadku infekcji, a także kortykosteroidy i leki immunosupresyjne w celu kontrolowania zapalenia. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniej terapii ma kluczowe znaczenie dla zachowania funkcji wzrokowych pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl