resuscytacja oddechowa i krążeniowa

Resuscytacja oddechowa i krążeniowa to zespół czynności ratunkowych mających na celu przywrócenie spontanicznego krążenia i oddychania u osoby, u której doszło do zatrzymania krążenia. Procedura ta, znana również jako resuscytacja krążeniowo-oddechowa (RKO) lub CPR (Cardiopulmonary Resuscitation), stanowi fundament zaawansowanych zabiegów resuscytacyjnych.

W skład podstawowej resuscytacji wchodzą: uciśnięcia klatki piersiowej, które zapewniają sztuczny przepływ krwi do narządów, oraz wentylacja zastępcza dostarczająca tlen do płuc. Według aktualnych wytycznych Europejskiej Rady Resuscytacji, u osób dorosłych uciśnięcia powinny być wykonywane z częstotliwością 100-120 na minutę, na głębokość 5-6 cm, z zachowaniem relacji 30 uciśnięć do 2 oddechów ratunkowych.

Skuteczność resuscytacji jest ściśle związana z czasem jej rozpoczęcia – każda minuta opóźnienia zmniejsza szanse przeżycia o 7-10%. Istotnym elementem łańcucha przeżycia jest również wczesna defibrylacja – w przypadku rytmów defibrylacyjnych (migotanie komór, częstoskurcz komorowy bez tętna) zastosowanie AED (Automatycznego Defibrylatora Zewnętrznego) może zwiększyć przeżywalność nawet do 50-70%.

W resuscytacji zaawansowanej (ALS) stosuje się dodatkowo farmakoterapię (adrenalina, amiodaron), zaawansowane techniki udrażniania dróg oddechowych (intubacja dotchawicza, nadgłośniowe urządzenia do udrażniania dróg oddechowych) oraz monitorowanie i leczenie odwracalnych przyczyn zatrzymania krążenia, ujętych w algorytmie 4H i 4T (hipoksja, hipowolemia, hipo/hiperkaliemia, hipotermia oraz tamponada serca, zatrucia, odma prężna, zakrzepica).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl