Dawkowanie i sposób podawania
Ultiva 5 mg

Ultiva (remifentanyl) jest dostępny w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, o stężeniu końcowym 1 mg/ml po odtworzeniu. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, z zastosowaniem wykalibrowanej pompy infuzyjnej i odpowiednio przygotowanego zestawu infuzyjnego, z zachowaniem zasad minimalizacji przestrzeni martwej i obowiązkowym przepłukaniem po zakończeniu podawania. Stężenia roztworu do infuzji ręcznej wynoszą od 20 do 250 µg/ml, z zalecanymi wartościami 50 µg/ml dla dorosłych i 20-25 µg/ml dla dzieci powyżej 1 roku życia. Dawkowanie remifentanylu powinno być indywidualnie dostosowane, z uwzględnieniem wskazań klinicznych, takich jak indukcja znieczulenia (bolus 1 µg/kg, infuzja 0,5-1,0 µg/kg/min), podtrzymanie znieczulenia z wentylacją mechaniczną (0,4 µg/kg/min) czy analgezja pooperacyjna (0,05-0,2 µg/kg/min). U pacjentów w podeszłym wieku dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%, a u osób otyłych dawkowanie opierać na masie należnej. Nie jest konieczna modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością nerek, natomiast w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby może wystąpić zwiększona wrażliwość na działanie depresyjne.

Pobierz ChPL PDF Ultiva – Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji – 5 mg
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Ultiva
    1. Ogólne zasady stosowania
    2. Sposób podawania
    3. Przygotowanie roztworu
  2. Szczegółowe dawkowanie
    1. Dawkowanie u dorosłych
    2. Dostosowanie dawki w grupach specjalnych
    3. Dawkowanie u dzieci
    4. Przerwanie podawania
    5. Bezpieczeństwo stosowania
    6. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. analgezja podczas wprowadzania i podtrzymywania znieczulenia ogólnego podczas zabiegów chirurgicznych
  2. leczenie bólu w bezpośrednim okresie pooperacyjnym
  3. znieczulenie i sedacja u pacjentów mechanicznie wentylowanych w oddziałach intensywnej terapii
Substancja czynna
  1. remifentanyl
Kategoria leku
  1. leki opioidowe
  2. leki przeciwbólowe
  3. leki znieczulające

Dawkowanie i sposób podawania leku Ultiva

Ultiva (remifentanyl) jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji w trzech dawkach: 1 mg, 2 mg i 5 mg. Po odtworzeniu zgodnie z zaleceniami, otrzymany roztwór zawiera 1 mg/ml remifentanylu w postaci chlorowodorku remifentanylu, niezależnie od wyjściowej dawki w fiolce.1

Ogólne zasady stosowania

Produkt Ultiva może być stosowany wyłącznie w warunkach, gdzie zapewnione jest odpowiednie monitorowanie i bezpieczeństwo pacjenta. Lek powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny, posiadający umiejętności w zakresie:2

  • stosowania leków znieczulających
  • rozpoznawania i leczenia spodziewanych działań niepożądanych silnych opioidów (w tym prowadzenia resuscytacji oddechowej i krążeniowej)
  • zapewniania i utrzymywania drożności dróg oddechowych
  • stosowania wentylacji wspomaganej

Sposób podawania

Ultiva podaje się wyłącznie drogą dożylną. Szczególnie istotne jest przestrzeganie następujących zasad podczas podawania leku:3

  • Infuzja ciągła musi być prowadzona wyłącznie za pomocą wykalibrowanej pompy infuzyjnej
  • Lek należy podawać do rurki zestawu do infuzji dożylnej o szybkim przepływie lub do cewnika przeznaczonego wyłącznie do podawania tego produktu
  • Cewnik powinien być podłączony bezpośrednio lub w pobliżu kaniuli dożylnej
  • Przed użyciem należy sprawdzić cewnik w celu zminimalizowania potencjalnej przestrzeni martwej
  • Po zakończeniu infuzji konieczne jest odpowiednie przepłukanie cewnika w celu usunięcia pozostałości leku

Przeciwwskazane jest podawanie produktu Ultiva we wstrzyknięciach zewnątrzoponowych i podpajęczynówkowych.4

Przygotowanie roztworu

Produkt Ultiva po odtworzeniu może być dalej rozcieńczany do odpowiedniego stężenia. Roztwór do infuzji sterowanej ręcznie powinien być przygotowany w następujący sposób:5

  • Dla dorosłych zalecane stężenie wynosi 50 mikrogramów/ml
  • Dla dzieci w wieku powyżej 1 roku zalecane stężenie wynosi 20-25 mikrogramów/ml
  • Dopuszczalny zakres stężeń wynosi od 20 do 250 mikrogramów/ml

Szczegółowe dawkowanie

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie remifentanylu powinno być dostosowane indywidualnie w zależności od odpowiedzi pacjenta. Poniższa tabela przedstawia zalecane początkowe szybkości infuzji oraz zakresy dawek dla dorosłych pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu.6

Zastosowanie kliniczne Bolus (µg/kg) Infuzja ciągła (µg/kg/min) Zakres dawek (µg/kg/min)
Indukcja znieczulenia 1,0 0,5-1,0 –
Podtrzymanie znieczulenia z wentylacją mechaniczną 0,5-1,0 0,4 0,1-2,0
Podtrzymanie znieczulenia z zachowanym oddechem spontanicznym 0,5 0,05-0,2 0,025-0,3
Analgezja pooperacyjna – 0,05-0,2 0,025-0,2
Sedacja na oddziale intensywnej terapii – 0,1-0,15 0,006-0,74

Dostosowanie dawki w grupach specjalnych

W przypadku niektórych grup pacjentów konieczne jest dostosowanie dawkowania remifentanylu:

  1. Pacjenci w podeszłym wieku (>65 lat):
    • Zmniejszenie dawki początkowej o 50%
    • Następnie staranne miareczkowanie do efektu
  2. Pacjenci z otyłością:
    • Dawkowanie oparte na masie należnej (idealnej), a nie rzeczywistej
    • Unikanie przedawkowania wynikającego z nakładania się efektów
  3. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:
    • Brak konieczności modyfikacji dawkowania
    • Metabolizm leku niezależny od funkcji nerek
  4. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby:
    • Zazwyczaj nie wymaga dostosowania dawki
    • W ciężkich zaburzeniach – możliwe zwiększenie wrażliwości na efekty depresyjne

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci należy dostosować z uwzględnieniem wieku i wagi pacjenta:

  • U noworodków (0-27 dni): dane są ograniczone, zalecane jest rozpoczęcie od niższych dawek
  • U niemowląt (28 dni – 2 lata): dawki początkowe podobne jak u starszych dzieci, ale z ostrożnym miareczkowaniem
  • U dzieci (2-12 lat): zazwyczaj wymagają wyższych szybkości infuzji niż dorośli

Przerwanie podawania

Ze względu na bardzo krótki okres półtrwania remifentanylu (3-10 minut), efekty opioidowe zanikają szybko po przerwaniu podawania leku. Należy brać pod uwagę to podczas planowania analgezji pooperacyjnej:7

  • Przed zakończeniem infuzji konieczne jest wdrożenie alternatywnych metod leczenia bólu
  • Długodziałające opioidy powinny być podane z odpowiednim wyprzedzeniem przed przewidywanym zakończeniem znieczulenia
  • Płynne przejście do analgezji pooperacyjnej należy zaplanować przed zakończeniem zabiegu

Bezpieczeństwo stosowania

Podczas stosowania remifentanylu należy zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć:8

  • Zatkania lub odłączenia cewnika podczas infuzji
  • Przypadkowego bolusowego podania leku pozostałego w zestawie infuzyjnym
  • Niezamierzonego podania leku po zakończeniu znieczulenia

Po zakończeniu infuzji zawsze należy dokładnie przepłukać zestaw infuzyjny w celu usunięcia pozostałości leku, aby zapobiec niespodziewanym efektom opioidowym.

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl