trifosforan lamiwudyny
Trifosforan lamiwudyny to aktywna forma metaboliczna lamiwudyny (3TC), która jest nukleozydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (NRTI). Lek ten jest szeroko stosowany w leczeniu zakażeń wirusem HIV oraz przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (HBV).
Mechanizm działania trifosforanu lamiwudyny polega na konkurencyjnym hamowaniu odwrotnej transkryptazy wirusa HIV i polimerazy DNA HBV. Po wniknięciu do komórki lamiwudyna ulega fosforylacji do trifosforanu, który następnie zostaje włączony do łańcucha powstającego DNA wirusowego, powodując jego przedwczesne zakończenie i blokując replikację wirusa.
Lamiwudyna charakteryzuje się dobrą biodostępnością po podaniu doustnym (około 80-85%) i długim okresem półtrwania wewnątrzkomórkowego trifosforanu (18-19 godzin), co umożliwia dawkowanie raz lub dwa razy na dobę. W leczeniu HIV zazwyczaj stosuje się ją w połączeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi w ramach terapii wysokoaktywnej (HAART).
Warto zaznaczyć, że długotrwałe stosowanie lamiwudyny w monoterapii zakażeń HBV może prowadzić do selekcji szczepów opornych na ten lek, co związane jest z mutacją w domenie YMDD polimerazy wirusa. Z tego powodu w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby typu B często stosuje się ją w skojarzeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Badanie biorównoważności potwierdziło, że tabletka złożona zawierająca abakawir 600 mg i lamiwudynę 300 mg może być stosowana niezależnie od posiłków, co jest istotne dla wygody pacjenta. Abakawir charakteryzuje się biodostępnością około 83%, Tmax około 1,5 godziny, Cmax 4,26 µg/ml oraz AUC∞ 11,95 µg·h/ml po pojedynczej dawce 600 mg. Lamiwudyna wykazuje biodostępność 80-85%, Tmax około 1 godziny, Cmax 2,04 µg/ml i AUC24 8,87 µg·h/ml po dawkach wielokrotnych 300 mg raz na dobę. Obie substancje wykazują niskie wiązanie z białkami osocza (abakawir ~49%, lamiwudyna <36%) oraz przenikają do OUN i PMR, z abakawirem osiągającym stężenia w PMR stanowiące 30-44% stężeń w osoczu, co może mieć znaczenie kliniczne w leczeniu zakażeń HIV z zajęciem OUN. Metabolizm abakawiru odbywa się głównie w wątrobie (98%), natomiast lamiwudyna jest eliminowana głównie przez nerki (>70%), co determinuje konieczność ostrożności i przeciwwskazania do stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min.
abakawir, abakawir i lamiwudyna, biodostępność, dehydrogenaza alkoholowa, dystrybucja leku, eliminacja leku, farmakokinetyka, glukuronidacja, karbowir-TP, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, lamiwudyna, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, skala Childa-Pugha, stężenie w osoczu, tabletka złożona, trifosforan karbowiru, trifosforan lamiwudyny, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV -
Leksykon substancji czynnych
Lamiwudyna wykazuje wysoką biodostępność doustną na poziomie 80-85% u dorosłych, z Tmax około 1 godziny i Cmax w zakresie 1,1-1,5 μg/ml przy dawce 100 mg raz na dobę. Lek charakteryzuje się liniową farmakokinetyką, niskim wiązaniem z białkami osocza (<36%) oraz dużą objętością dystrybucji (~1,3 l/kg mc.). Metabolizm wątrobowy jest minimalny (5-10%), a eliminacja odbywa się głównie przez nerki (ok. 70% dawki w postaci niezmienionej), z ogólnoustrojowym klirensem około 0,3 l/h/kg mc. i okresem półtrwania w osoczu wynoszącym 18-19 godzin. Lamiwudyna przenika do OUN, z stosunkiem stężenia w PMR do surowicy około 0,12, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska pozostaje nie do końca poznane.
albuminy osocza, badanie biorównoważności, biodostępność, biodostępność doustna, ekspozycja na lek, farmakokinetyka wewnątrzkomórkowa, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, klirens ogólnoustrojowy, lamiwudyna, lek przeciwwirusowy, liniowa farmakokinetyka, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, ośrodkowy układ nerwowy, płyn mózgowo-rdzeniowy, posiłek bogatotłuszczowy, przesączanie kłębuszkowe, przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu B, stężenie w surowicy, transplantacja wątroby, transport kationów organicznych, trifosforan lamiwudyny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie wirusem HIV -
Leksykon leków
Abacavir + Lamivudine Sandoz to lek przeciwwirusowy z grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI), zawierający abakawir (600 mg) i lamiwudynę (300 mg) w formie tabletek powlekanych, stosowany w terapii zakażeń HIV-1 i HIV-2. Mechanizm działania opiera się na wewnątrzkomórkowej konwersji do aktywnych trifosforanów, które konkurencyjnie hamują odwrotną transkryptazę oraz inkorporują się do wirusowego DNA, prowadząc do przerwania replikacji. W badaniach in vitro wykazano skuteczne hamowanie replikacji różnych szczepów HIV, zarówno laboratoryjnych, jak i klinicznych, w liniach komórkowych T, monocytów/makrofagów oraz pierwotnych limfocytów krwi obwodowej. Wartości EC₅₀ dla abakawiru wynosiły od 0,002 do 7,5 µM, a dla lamiwudyny od 0,001 do 2,38 µM, zależnie od szczepu i metody testowania, co potwierdza wysoką aktywność przeciwwirusową obu substancji.
5-trifosforan, abakawir, EC50, IC50, inhibitor odwrotnej transkryptazy, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, komórki T, lamiwudyna, lek przeciwretrowirusowy, lek przeciwwirusowy, limfocyty krwi obwodowej, monocyty/makrofagi, monofosforan, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza HIV, replikacja HIV, trifosforan karbowiru, trifosforan lamiwudyny, zakażenie HIV
