ognisko przerzutowe

Ognisko przerzutowe to wtórne skupisko komórek nowotworowych, które powstało w wyniku rozprzestrzenienia się komórek z pierwotnego guza nowotworowego do odległego narządu lub tkanki. Proces ten nazywany jest przerzutowaniem (metastazą) i stanowi kluczowy element progresji choroby nowotworowej.

Komórki nowotworowe mogą rozprzestrzeniać się z pierwotnego ogniska drogą krwionośną, limfatyczną lub przez bezpośrednie naciekanie sąsiednich tkanek. Najczęstsze lokalizacje ognisk przerzutowych to węzły chłonne, wątroba, płuca, kości i mózg, choć mogą one wystąpić praktycznie w każdym narządzie. Obecność ognisk przerzutowych zazwyczaj świadczy o zaawansowanym stadium choroby nowotworowej.

W diagnostyce ognisk przerzutowych wykorzystuje się badania obrazowe (TK, MRI, PET, scyntygrafię), badania laboratoryjne (markery nowotworowe) oraz badania histopatologiczne. Leczenie ognisk przerzutowych zależy od typu nowotworu pierwotnego, lokalizacji i liczby przerzutów oraz stanu ogólnego pacjenta. Może obejmować leczenie systemowe (chemioterapia, immunoterapia, terapia celowana), radioterapię lub leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Fluorodeoksytymidyna – Wskazania do stosowania

Fluorodeoksytymidyna znakowana izotopem fluoru-18 (¹⁸F) jest substancją czynną radiofarmaceutyku FLT (¹⁸F) Synektik, stosowanego w diagnostyce PET do lokalizacji nowotworów złośliwych u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań o aktywności 1000 MBq/ml na dzień i godzinę kalibracji, z pH w zakresie 4,5–8,5. Izotop ¹⁸F charakteryzuje się okresem półtrwania 109,77 minut i emituje pozytony o maksymalnej energii 633 keV, które po anihilacji generują fotony gamma o energii 511 keV wykrywane przez skaner PET. FLT (¹⁸F) gromadzi się w komórkach o podwyższonej aktywności mitotycznej, co umożliwia ocenę proliferacji nowotworowej i stanowi cenną alternatywę dla FDG, zwłaszcza w nowotworach o niskim stopniu złośliwości lub w tkankach o wysokim fizjologicznym metabolizmie glukozy. Substancje pomocnicze to chlorek sodu (do 3,35 mg/ml) oraz etanol (do 790 mg w maksymalnej dawce 10 ml), co wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami wątroby lub uzależnionych od alkoholu.
anihilacja pozytonu, choroba nowotworowa, diagnostyka onkologiczna, diagnostyka różnicowa, fluor-18, fluorodeoksyglukoza, fluorodeoksytymidyna, foton gamma, izotop tlenu, leczenie przeciwnowotworowe, medycyna nuklearna, metabolizm glukozy, nowotwór złośliwy, ochrona radiologiczna, ognisko nowotworowe, ognisko przerzutowe, PET-CT, pozytonowa tomografia emisyjna, proliferacja komórkowa, promieniowanie jonizujące, promieniowanie pozytonowe, radiofarmaceutyk, roztwór do wstrzykiwań, skaner PET
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM 37,5 MBq/ml

Chlorek strontu-89 (89SrCl2) jest radiofarmaceutykiem stosowanym w paliatywnej terapii bólu kostnego, szczególnie w przypadku przerzutów nowotworowych do kości. Preparat dostępny jest w formie przezroczystego roztworu do wstrzykiwań o aktywności 37,5 MBq/ml. Izotop 89Sr charakteryzuje się długim okresem półtrwania wynoszącym 50,5 dnia oraz emituje promieniowanie beta o maksymalnej energii 1,492 MeV, co umożliwia długotrwałe i selektywne działanie terapeutyczne. Jako biologiczny analog wapnia, stront-89 jest szybko wbudowywany w tkankę kostną, zwłaszcza w miejscach o zwiększonym metabolizmie kostnym, typowych dla przerzutów, co pozwala na precyzyjne dostarczenie promieniowania jonizującego do ognisk choroby.
analog wapnia, chlorek strontu-89, efekt analgetyczny, komórka nowotworowa, medycyna nuklearna, metabolizm kostny, ognisko przerzutowe, paliatywna terapia bólu, powinowactwo do tkanki kostnej, produkt radiofarmaceutyczny, promieniowanie beta, promieniowanie jonizujące, przerzuty nowotworowe w kościach, roztwór do wstrzykiwań, stężenie promieniotwórcze, układ kostny, zmiana przerzutowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Osporil 4 mg/100 ml

Osporil, zawierający 4 mg kwasu zoledronowego w 100 ml roztworu do infuzji, jest wskazany do zapobiegania i leczenia powikłań kostnych u dorosłych pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości. Lek skutecznie zmniejsza ryzyko złamań patologicznych, złamań kompresyjnych kręgów, konieczności napromieniania i operacji kości oraz zapobiega hiperkalcemii nowotworowej poprzez hamowanie resorpcji kostnej i aktywności osteoklastów. Preparat podawany jest dożylnie w formie gotowego roztworu o stężeniu 4 mg/100 ml, co ułatwia dawkowanie i minimalizuje ryzyko błędów. W składzie leku znajduje się również 6,418 mg sodu, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
hiperkalcemia nowotworowa, komórka nowotworowa, kwas zoledronowy, martwica kości szczęki, napromienianie kości, ognisko przerzutowe, osteoklast, parametr nerkowy, powikłanie kostne, przerzut do kości, resorpcja kostna, roztwór do infuzji, złamanie kompresyjne kręgów, złamanie patologiczne

ognisko przerzutowe

Powiązane wpisy

Fluorodeoksytymidyna – Wskazania do stosowania

Właściwości farmakodynamiczne – Chlorek strontu 89SrCl2 POLATOM 37,5 MBq/ml

Wskazania do stosowania – Osporil 4 mg/100 ml