węglan erytromycyny
Węglan erytromycyny to półsyntetyczna pochodna erytromycyny, antybiotyku makrolidowego o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Związek ten wykazuje aktywność głównie wobec bakterii Gram-dodatnich, niektórych Gram-ujemnych oraz atypowych patogenów takich jak Mycoplasma, Chlamydia i Legionella.
Mechanizm działania węglanu erytromycyny polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych poprzez wiązanie z podjednostką 50S rybosomu bakteryjnego. Związek ten blokuje proces translokacji aminokwasów, uniemożliwiając tworzenie wiązań peptydowych i syntezę białek niezbędnych do funkcjonowania i namnażania się bakterii.
W praktyce klinicznej węglan erytromycyny znajduje zastosowanie w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, zakażeń skóry i tkanek miękkich, krztuśca oraz niektórych zakażeń przenoszonych drogą płciową. Jest również alternatywą dla pacjentów uczulonych na antybiotyki beta-laktamowe. Często stosowany jest w postaci tabletek dojelitowych o przedłużonym uwalnianiu, co zwiększa jego biodostępność.
Do najczęstszych działań niepożądanych węglanu erytromycyny należą dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, bóle brzucha i biegunka. Istotną właściwością kliniczną jest jego potencjał do interakcji lekowych poprzez hamowanie cytochromu P450, co może prowadzić do zwiększenia stężenia innych jednocześnie stosowanych leków.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Dawkowanie i sposób podawania
Erytromycyna, antybiotyk makrolidowy, dostępna jest w różnych formach farmaceutycznych, co pozwala na indywidualizację terapii w zależności od wieku pacjenta, rodzaju i ciężkości zakażenia. Dawkowanie doustne Erythromycinum TZF w tabletkach 200 mg wynosi u dorosłych i dzieci powyżej 8 lat 1-2 g/dobę, z możliwością zwiększenia do 4 g/dobę w ciężkich zakażeniach, natomiast u dzieci poniżej 8 lat 30-50 mg/kg mc./dobę, z możliwością podwojenia dawki. Davercin (tabletki 250 mg, zawiesina 150 mg/5 ml) stosuje się u dorosłych dawką początkową 750 mg, następnie 500 mg co 12 h, a u dzieci 30 mg/kg mc. na dobę, potem 15 mg/kg mc. co 12 h. Erytromycyna dożylna (Erythromycinum Intravenosum TZF 300 mg) podawana jest w infuzji ciągłej lub przerywanej co 6-8 h, w dawkach 25 mg/kg mc./dobę w lekkich zakażeniach i do 50 mg/kg mc./dobę (około 4 g/dobę) w ciężkich, z odpowiednim dostosowaniem u noworodków i dzieci. Leczenie należy kontynuować co najmniej 2-3 dni po ustąpieniu objawów, a w zakażeniach paciorkowcami grupy A minimum 10 dni, aby zapobiec powikłaniom takim jak gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.
antybiotyk makrolidowy, arytmia, dawka podzielona, drogi żółciowe, erytromycyna, gorączka reumatyczna, infuzja ciągła, infuzja dożylna, infuzja przerywana, kłębuszkowe zapalenie nerek, laktobionian erytromycyny, niewydolność wątroby, octan cynku, oporność bakterii, paciorkowiec grupy A, podrażnienie żyły, postać farmaceutyczna, spadek ciśnienia tętniczego, trądzik, tretynoina, węglan erytromycyny, zakażenie bakteryjne, zakażenie paciorkowcowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Davercin 150 mg/5 ml
Davercin, zawierający cykliczny 11,12-węglan erytromycyny w dawce 30 mg/ml zawiesiny doustnej o stężeniu 150 mg/5 ml, jest antybiotykiem makrolidowym o szerokim spektrum działania. Wskazany jest w leczeniu zakażeń dróg oddechowych wywołanych przez atypowe patogeny (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae), krztuśca (Bordetella pertussis) u niemowląt i dzieci oraz profilaktyce poekspozycyjnej. Skuteczny jest także w terapii zakażeń układu moczowego (Chlamydia trachomatis, Ureaplasma urealyticum), przewodu pokarmowego (Campylobacter jejuni, Campylobacter coli), a także zakażeń skóry i tkanek miękkich wywołanych przez Corynebacterium minutissimum, Haemophilus ducreyi oraz penicylinooporne szczepy Staphylococcus aureus. Davercin stanowi alternatywę dla penicylin w leczeniu paciorkowcowego zapalenia gardła, szkarlatyny, zakażeń pneumokokowych, błonicy, różycy, rzeżączki i wczesnej kiły, szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością na beta-laktamy.
antybiotyk alternatywny, antybiotyk makrolidowy, bakteryjne zapalenie wsierdzia, błonica, Bordetella pertussis, Campylobacter jejuni, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia trachomatis, Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium minutissimum, etiologia zakażenia, Haemophilus ducreyi, kampylobakterioza, kiła wczesna, krztusiec, łupież rumieniowaty, mycoplasma pneumoniae, nadwrażliwość na antybiotyki, Neisseria gonorrhoeae, paciorkowcowe zapalenie gardła, patogen atypowy, różyca, rzeżączka, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, szkarlatyna, Treponema pallidum, Ureaplasma urealyticum, wada zastawkowa serca, węglan erytromycyny, wrzód miękki, zapalenie cewki moczowej, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Davercin 250 mg
Preparat Davercin (cykliczny 11,12-węglan erytromycyny A) w formie tabletek powlekanych 250 mg wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu oraz parametrów pacjenta, takich jak wiek i masa ciała. U dorosłych dawka początkowa wynosi 750 mg (3 tabletki), a dawka podtrzymująca 500 mg (2 tabletki) co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach możliwa jest eskalacja do 2 g na dobę, podawanych w dwóch dawkach po 1 g (4 tabletki) co 12 godzin. U dzieci powyżej 6. roku życia dawkowanie oblicza się na podstawie masy ciała: dawka początkowa to 30 mg/kg mc., a podtrzymująca 15 mg/kg mc. co 12 godzin. Dla dzieci poniżej 6 lat lub niezdolnych do połknięcia tabletek zalecana jest postać granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej.
biodostępność leku, ciężkie zakażenie, dawka inicjująca, dawka podzielona, eradykacja patogenu, eskalacja dawki, interakcje lekowe, nawrót infekcji, parametry antropometryczne, podrażnienie przewodu pokarmowego, populacja pediatryczna, proces infekcyjny, przyjmowanie na czczo, tabletki powlekane, węglan erytromycyny, wrażliwość patogenu, zawiesina doustna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Davercin 250 mg
Davercin to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający 250 mg cyklicznego 11,12-węglanu erytromycyny A (Erythromycini cyclocarbonas) – zmodyfikowaną formę erytromycyny, makrolidowego antybiotyku stosowanego w terapii zakażeń bakteryjnych. Tabletki są białe lub prawie białe, okrągłe i obustronnie wypukłe, powlekane specjalną otoczką z celulozy octanoftalanu, makrogolu 6000, tytanu dwutlenku (E 171) oraz talku, co maskuje gorzki smak substancji czynnej, ułatwia połykanie i chroni przed czynnikami zewnętrznymi. Substancje pomocnicze rdzenia to karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), talk, magnezu stearynian oraz celuloza mikrokrystaliczna, które zapewniają odpowiednią stabilność, rozpad i właściwości mechaniczne tabletki.
antybiotyk makrolidowy, biodostępność leku, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, erytromycyna A, karboksymetyloskrobia sodowa, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, octanoftalan celulozy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja przeciwzbrylająca, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, węglan erytromycyny, zakażenie bakteryjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Davercin 150 mg/5 ml
Dawkowanie leku Davercin (cykliczny 11,12-węglan erytromycyny) w formie granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 150 mg/5 ml jest dostosowywane do rozpoznania klinicznego, wyników badań mikrobiologicznych oraz stanu pacjenta. U dorosłych dawka początkowa wynosi 750 mg (5 miarek), a dawki podtrzymujące 525 mg (3,5 miarki) co 12 godzin. W ciężkich zakażeniach dawka dobową można zwiększyć do 2 g, podzieloną na dwie dawki po 1 g (7 miarek) co 12 godzin. U dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała: dawka początkowa 30 mg/kg, a podtrzymująca 15 mg/kg co 12 godzin. Po ustąpieniu objawów zaleca się kontynuację terapii przez 2-3 dni w celu pełnej eradykacji patogenu. U pacjentów z niewydolnością wątroby konieczna jest indywidualna redukcja dawki ze względu na metabolizm erytromycyny w wątrobie.
- Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Erytromycyna w postaciach miejscowych (np. Aknemycin maść i płyn 20 mg/g, Aknemycin Plus 40 mg erytromycyny + 0,25 mg tretynoiny/g, Zineryt 40 mg erytromycyny + 12 mg cynku octanu/ml) nie wykazuje istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pomimo obecności etanolu w Aknemycin płyn (759 mg/ml), nie stwierdzono negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne. W przypadku preparatów doustnych (Davercin 250 mg, Erythromycinum TZF 200 mg) brak jest jednoznacznych danych dotyczących wpływu na zdolności prowadzenia pojazdów, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie działań niepożądanych, które mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne. Szczególną uwagę należy zwrócić na preparat dożylny Erythromycinum Intravenosum TZF (300 mg erytromycyny w postaci laktobionianu), który może wywoływać zawroty głowy (ośrodkowe i obwodowe), stany splątania oraz dezorientację, znacząco upośledzając zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
Aknemycin, dezorientacja, działanie niepożądane, erytromycyna, interakcja lekowa, laktobionian erytromycyny, octan cynku, ośrodkowy układ nerwowy, płyn na skórę, stan splątania, tabletki powlekane, tretynoina, układ nerwowy, węglan erytromycyny, zaburzenie układu nerwowego, zawiesina doustna, zawroty głowy obwodowe, zawroty głowy ośrodkowe