błona śluzowa szyjki macicy
Błona śluzowa szyjki macicy (łac. mucosa cervicis uteri) stanowi wyściółkę kanału szyjki macicy, będąc istotnym elementem układu rozrodczego kobiety. Zbudowana jest z nabłonka gruczołowego w części wewnętrznej (nabłonek jednowarstwowy walcowaty wydzielający śluz) oraz nabłonka wielowarstwowego płaskiego w części pochwowej szyjki.
W obrębie błony śluzowej szyjki macicy znajduje się granica pomiędzy nabłonkiem gruczołowym a wielowarstwowym płaskim, nazywana strefą przekształceń (strefa transformacji). Ta lokalizacja ma szczególne znaczenie kliniczne, gdyż stanowi główne miejsce rozwoju zmian przedrakowych i raka szyjki macicy. Diagnostyka kolposkopowa koncentruje się przede wszystkim na ocenie tej strefy.
Błona śluzowa szyjki macicy podlega cyklicznym zmianom pod wpływem hormonów płciowych. W fazie estrogenowej cyklu miesiączkowego gruczoły szyjkowe produkują obfity, przezroczysty śluz o niskiej lepkości, co ułatwia penetrację plemników. W fazie progesteronowej śluz staje się gęsty, tworząc barierę dla mikroorganizmów i utrudniając transport plemników.
Zmiany patologiczne błony śluzowej szyjki macicy obejmują stany zapalne (cervicitis), polipowate rozrosty, zmiany dysplastyczne (CIN – śródnabłonkowa neoplazja szyjki macicy) oraz zmiany nowotworowe. Badanie cytologiczne (test Papanicolaou) stanowi podstawową metodę skriningową w wykrywaniu tych nieprawidłowości.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Azithromycin Genoptim 500 mg
Azithromycin Genoptim w postaci tabletek powlekanych 500 mg stosuje się w pojedynczej dawce dobowej, niezależnie od posiłku, z możliwością dzielenia tabletek na połowy. Dawkowanie u dorosłych, osób w podeszłym wieku oraz młodzieży o masie ciała powyżej 45 kg wynosi łącznie 1500 mg i może być realizowane według schematu 3-dniowego (500 mg raz na dobę przez 3 dni) lub 5-dniowego (500 mg pierwszego dnia, następnie 250 mg raz na dobę przez kolejne 4 dni). W przypadku niepowikłanych zakażeń cewki moczowej i szyjki macicy wywołanych przez Chlamydia trachomatis zaleca się jednorazową dawkę 1000 mg. U pacjentów pediatrycznych o masie ciała poniżej 45 kg nie zaleca się stosowania tabletek, preferując inne postaci, np. zawiesiny.
- Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Wskazania do stosowania
Kwas octowy jest składnikiem kilku preparatów leczniczych o zróżnicowanym zastosowaniu klinicznym. W żywieniu pozajelitowym stosowany jest w roztworze Aminomix 1 Novum, zawierającym 4,50 g kwasu octowego lodowatego na 1000 ml (75 mmol/l jonów octanowych), przeznaczonym dla pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 2 roku życia, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe lub niewystarczające. W dermatologii kwas octowy w stężeniach 2,0-3,2% (Artemisol) oraz 4% (Delacet) wykorzystywany jest w leczeniu wszawicy głowowej, działając na zewnętrzną osłonkę gnid i formy dorosłe pasożyta. Preparaty te stosuje się wyłącznie zewnętrznie na skórę owłosionej głowy, z zachowaniem ostrożności i po wykluczeniu przeciwwskazań.
błona śluzowa szyjki macicy, całkowite usunięcie macicy, choroby pasożytnicze, ektropion, erytroplazja, ginekolog, gnidy, jony octanowe, kwas octowy, nabłonek szyjki macicy, nadżerka rzekoma, nalewka piołunowo-wrotyczowa, pasożyt, przeciwwskazania do żywienia, szyjka macicy, wszawica głowowa, zmiany szyjki macicy, żyły centralne, żyły obwodowe, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe