zaparcie poopioidowe

Zaparcie poopioidowe to powszechne i uciążliwe działanie niepożądane występujące u pacjentów przyjmujących leki opioidowe, zarówno w leczeniu ostrego bólu, jak i w terapii przewlekłej. Jest wynikiem działania opioidów na receptory mu zlokalizowane w przewodzie pokarmowym, co prowadzi do spowolnienia perystaltyki jelit, zwiększenia napięcia zwieraczy i zmniejszenia wydzielania wody do światła jelita.

Patofizjologia zaparcia poopioidowego obejmuje nie tylko spowolnienie pasażu jelitowego, ale również zwiększone wchłanianie wody z mas kałowych, osłabienie odruchu defekacji oraz zaburzenia funkcji mięśni dna miednicy. W przeciwieństwie do innych działań niepożądanych opioidów, na zaparcia nie rozwija się tolerancja, co oznacza, że mogą one utrzymywać się przez cały okres leczenia opioidami.

W leczeniu zaparć poopioidowych stosuje się podejście wielokierunkowe, obejmujące modyfikację diety (zwiększenie ilości błonnika i płynów), aktywność fizyczną oraz farmakoterapię. W przypadku braku skuteczności standardowych środków przeczyszczających, stosuje się peryferyjnych antagonistów receptorów opioidowych, takich jak metylonaltrekson, naloksegol czy naltrekson, które działają wyłącznie na poziomie przewodu pokarmowego, nie wpływając na centralny efekt przeciwbólowy opioidów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl