granica wykrywalności

Granica wykrywalności (ang. limit of detection, LOD) to najniższe stężenie substancji, które może być wiarygodnie wykryte i odróżnione od zera (tła) przy użyciu danej metody analitycznej. Jest to kluczowy parametr w diagnostyce laboratoryjnej, określający czułość testu diagnostycznego.

W praktyce klinicznej granica wykrywalności definiowana jest jako wartość odpowiadająca średniej pomiarów ślepej próby (bez analitu) powiększonej o trzykrotność odchylenia standardowego tych pomiarów. Niższa granica wykrywalności oznacza większą czułość metody, co jest szczególnie istotne przy oznaczaniu biomarkerów nowotworowych, toksyn, leków czy hormonów.

Znajomość granicy wykrywalności ma krytyczne znaczenie przy interpretacji wyników badań laboratoryjnych, zwłaszcza gdy mówimy o „nieoznaczalnym” poziomie substancji. Wynik poniżej granicy wykrywalności nie oznacza całkowitego braku analitu, a jedynie stężenie zbyt niskie, by mogło być wiarygodnie zmierzone daną metodą. W dokumentacji medycznej często oznacza się to jako „< LOD" lub "poniżej granicy wykrywalności".

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl