liniowe właściwości farmakokinetyczne
Liniowe właściwości farmakokinetyczne odnoszą się do sytuacji, w której parametry farmakokinetyczne leku (np. klirens, objętość dystrybucji, okres półtrwania) pozostają stałe niezależnie od podanej dawki. W farmakologii liniowość oznacza, że zmiany stężenia leku w osoczu są wprost proporcjonalne do podanej dawki.
Przy liniowej farmakokinetyce pole pod krzywą stężenia leku w czasie (AUC) zwiększa się proporcjonalnie do dawki, a inne parametry, jak maksymalne stężenie leku (Cmax) czy czas potrzebny do osiągnięcia Cmax (Tmax), zmieniają się w przewidywalny sposób. Ta właściwość jest korzystna klinicznie, ponieważ umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania leku w zależności od potrzeb pacjenta.
Liniowość farmakokinetyczna występuje, gdy procesy wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania leku nie ulegają nasyceniu. Leki wykazujące nieliniową farmakokinetykę (np. fenytoina, kwas walproinowy) wymagają szczególnej ostrożności przy modyfikacji dawkowania, ponieważ nawet niewielkie zmiany dawki mogą prowadzić do nieproporcjonalnie dużych zmian stężenia leku w osoczu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Cortiment MMX 9 mg
Decyzja o zastosowaniu budezonidu w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Cortiment MMX, 9 mg) u kobiet w wieku rozrodczym, planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane epidemiologiczne dotyczące wziewnych form budezonidu, obejmujące liczne przypadki ciąż, nie wskazują na istotne działania niepożądane u kobiet ciężarnych, jednak dane dotyczące doustnej formy są ograniczone. Biodostępność doustnego budezonidu jest niska, co może korzystnie wpływać na bezpieczeństwo stosowania. Glikokortykosteroidy w dużych dawkach mogą mieć działanie teratogenne, dlatego Cortiment MMX powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu, z uwzględnieniem nasilenia choroby i dostępnych alternatyw.
badania przedkliniczne, badanie farmakokinetyczne, biodostępność budezonidu, budezonid wziewny, choroba zapalna jelit, Cortiment MMX, droga doustna, ekspozycja ogólnoustrojowa, glikokortkosteroid, granica wykrywalności, kobieta w wieku rozrodczym, liniowe właściwości farmakokinetyczne, narażenie dziecka karmionego piersią, stężenie budezonidu, stosunek korzyści do ryzyka, właściwości farmakokinetyczne, zakres dawkowania - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Risperidone Teva 25 mg
Rysperydon w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu charakteryzuje się całkowitym wchłanianiem po podaniu domięśniowym, z fazowym profilem uwalniania: początkowe uwolnienie <1% dawki, następnie około 3-tygodniowy okres latencji, po którym następuje główna faza uwalniania trwająca od 4. do 7. tygodnia. Dawkowanie 25-50 mg co 2 tygodnie utrzymuje terapeutyczne stężenia aktywnej frakcji (rysperydon + 9-hydroksyrysperydon) w zakresie 9,9-19,2 ng/ml (stężenie minimalne) oraz 17,9-45,5 ng/ml (stężenie maksymalne). Nie obserwowano kumulacji leku podczas stosowania do 12 miesięcy. Rysperydon wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach 25-50 mg, a metabolizm głównie przez CYP2D6 prowadzi do powstania aktywnego metabolitu 9-hydroksyrysperydonu, z którym tworzy aktywną frakcję przeciwpsychotyczną. Wydalanie następuje głównie z moczem (70% dawki po podaniu doustnym), a faza eliminacji po iniekcji trwa około 7-8 tygodni. Wstrzyknięcia w mięsień pośladkowy i naramienny są biorównoważne.
9-hydroksyrysperydon, aktywna frakcja przeciwpsychotyczna, albumina, biorównoważność, enzym CYP2D6, faza eliminacji, izoenzymy cytochromu P450, klirens czynnej frakcji przeciwpsychotycznej, korelacja farmakokinetyczno-farmakodynamiczna, kwaśna glikoproteina alfa 1, liniowe właściwości farmakokinetyczne, mikrosomy ludzkiej wątroby, N-dealkilacja, niewydolność wątroby, objawy pozapiramidowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, polimorfizm genetyczny, rysperydon, skala ESRS, skala PANSS, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu