Właściwości farmakokinetyczne
Recodium 800 mg

Piracetam, substancja czynna leku Recodium, wykazuje liniowe właściwości farmakokinetyczne z okresem półtrwania w osoczu około 5 godzin u dorosłych, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Po podaniu doustnym biodostępność wynosi blisko 100%, a maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiąga 84 μg/mL po pojedynczej dawce 3,2 g i 115 μg/mL przy dawce 3,2 g podawanej trzykrotnie na dobę. Lek charakteryzuje się brakiem wiązania z białkami osocza, objętością dystrybucji około 0,6 L/kg masy ciała oraz zdolnością do przenikania przez barierę krew-mózg, gdzie okres półtrwania wynosi około 8,5 godziny. Piracetam jest wydalany głównie przez nerki (80-100% dawki) w formie niezmienionej, a jego klirens ustrojowy wynosi 80-90 mL/min. Stan stacjonarny osiągany jest po 3 dniach terapii, a parametry farmakokinetyczne pozostają stabilne w szerokim zakresie dawek (0,8-12 g).

Właściwości farmakokinetyczne piracetamu

Piracetam, substancja czynna produktu Recodium, charakteryzuje się liniowymi właściwościami farmakokinetycznymi, które nie ulegają zmianom w czasie. Badania obejmujące szeroki zakres dawek wykazały małą zmienność międzyosobniczą, co potwierdza dużą przenikalność, rozpuszczalność oraz minimalny metabolizm piracetamu. Okres półtrwania piracetamu w osoczu wynosi 5 godzin zarówno u dorosłych ochotników, jak i osób chorych. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 3 dni od rozpoczęcia stosowania leku.1

Proces wchłaniania

Piracetam po podaniu doustnym wchłaniany jest szybko i w znacznym stopniu. Przyjęty na czczo osiąga maksymalne stężenie w osoczu po godzinie od podania. Biodostępność postaci doustnych jest bliska 100%. Posiłki nie wpływają na zakres wchłaniania leku, natomiast zmniejszają wartość maksymalnego stężenia (Cmax) o 17% i wydłużają czas jego osiągnięcia (tmax) z 1 do 1,5 godziny. Po pojedynczej dawce doustnej 3,2 g maksymalne stężenie w osoczu wynosi zazwyczaj 84 μg/ml, natomiast przy wielokrotnym podawaniu 3,2 g trzy razy na dobę osiąga wartość 115 μg/ml.2

Dystrybucja w organizmie

Charakterystyczną cechą piracetamu jest brak wiązania z białkami osocza. Objętość dystrybucji wynosi około 0,6 L/kg masy ciała. Istotną właściwością leku jest zdolność do przenikania przez barierę krew-mózg, co zostało potwierdzone poprzez wykrycie substancji w płynie mózgowo-rdzeniowym po podaniu dożylnym. W przypadku płynu mózgowo-rdzeniowego czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) wynosi około 5 godzin, a okres półtrwania około 8,5 godziny. Badania na zwierzętach wykazały, że największe stężenia piracetamu w mózgu występują w korze mózgu (w płacie czołowym, ciemieniowym i potylicznym), w korze móżdżku oraz zwojach podstawy mózgu. Lek przenika do wszystkich tkanek, z wyjątkiem tkanki tłuszczowej, pokonuje barierę łożyskową oraz przenika przez błony komórkowe izolowanych erytrocytów.3

Metabolizm leku

Dostępne dane nie wskazują, aby piracetam podlegał metabolizmowi w organizmie. Potwierdzeniem braku metabolizmu jest znacznie wydłużony okres półtrwania w osoczu u pacjentów z bezmoczem oraz fakt, że większość przyjętej dawki piracetamu wykrywana jest w moczu.4

Proces wydalania

Okres półtrwania piracetamu w osoczu u osób dorosłych wynosi około 5 godzin zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Całkowity klirens ustrojowy kształtuje się na poziomie 80-90 ml/min. Piracetam wydalany jest głównie przez nerki (80-100% dawki) w procesie przesączania kłębuszkowego.5

Liniowe właściwości farmakokinetyczne

Potwierdzono liniowość właściwości farmakokinetycznych piracetamu w szerokim zakresie dawek od 0,8 do 12 g. Parametry farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania i klirens, pozostają niezmienione niezależnie od wielkości stosowanej dawki oraz czasu trwania terapii.6

Właściwości farmakokinetyczne w różnych grupach pacjentów

Różnice między płciami

Badania biorównoważności różnych postaci leku w dawce 2,4 g wykazały, że wartości Cmax i AUC są o około 30% większe u kobiet niż u mężczyzn. Jednocześnie stwierdzono porównywalność wartości klirensu po uwzględnieniu różnic masy ciała między płciami.7

Różnice rasowe

Nie przeprowadzano dedykowanych badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu u osób różnych ras. Porównania dostępnych danych dla osób rasy białej i żółtej uczestniczących w różnych badaniach wskazują na zbliżone wartości parametrów farmakokinetycznych. Biorąc pod uwagę fakt, że piracetam wydalany jest głównie przez nerki, a nie występują istotne różnice między rasami dotyczące klirensu kreatyniny, nie należy oczekiwać zróżnicowania farmakokinetyki leku u osób o różnym pochodzeniu etnicznym.8

Osoby w podeszłym wieku

U osób w podeszłym wieku obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania piracetamu, co ma związek ze zmniejszeniem czynności nerek w tej grupie pacjentów.9

Dzieci i młodzież

Nie przeprowadzano badań dotyczących farmakokinetyki piracetamu w populacji pediatrycznej.10

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Klirens piracetamu wykazuje ścisłą korelację z klirensem kreatyniny. Z tego względu u osób z zaburzeniem czynności nerek zaleca się modyfikację dawki dobowej piracetamu odpowiednio do wartości klirensu kreatyniny. U pacjentów z bezmoczem w schyłkowym okresie niewydolności nerek okres półtrwania piracetamu ulega znacznemu wydłużeniu do 59 godzin. Podczas standardowej 4-godzinnej dializy możliwe jest usunięcie 50-60% piracetamu z organizmu.11

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Nie przeprowadzano badań oceniających wpływ zaburzenia czynności wątroby na farmakokinetykę piracetamu. Biorąc pod uwagę fakt, że 80-100% dawki leku jest wydalane z moczem, nie należy oczekiwać istotnych zmian w wydalaniu piracetamu w przypadku zaburzeń czynności wątroby.12

Parametr farmakokinetyczny Wartość Dodatkowe informacje
Okres półtrwania w osoczu 5 godzin U osób dorosłych, niezależnie od drogi podania
Okres półtrwania w płynie mózgowo-rdzeniowym 8,5 godziny Po podaniu dożylnym
Objętość dystrybucji 0,6 L/kg mc.
Całkowity klirens ustrojowy 80-90 mL/min
Biodostępność po podaniu doustnym bliska 100%
Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia (tmax) 1 h (na czczo), 1,5 h (po posiłku)
Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 84 μg/mL (dawka pojedyncza 3,2 g)
115 μg/mL (dawka 3,2 g 3x/dobę)
Okres półtrwania u pacjentów z bezmoczem 59 godzin W schyłkowym okresie niewydolności nerek
Usuwanie podczas dializy 50-60% Podczas 4-godzinnej dializy
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl