zawroty głowy pochodzenia obwodowego
Wskazanie

Zawroty głowy pochodzenia obwodowego to dolegliwość wynikająca z dysfunkcji narządu przedsionkowego ucha wewnętrznego lub nerwu przedsionkowo-ślimakowego. Najczęstszymi przyczynami są łagodne napadowe położeniowe zawroty głowy (BPPV), zapalenie neuronu przedsionkowego, choroba Ménière’a oraz neuronitis vestibularis. Objawy obejmują uczucie wirowania otoczenia, nudności, wymioty, zaburzenia równowagi oraz nystagmus.

W diagnostyce kluczowe jest różnicowanie zawrotów obwodowych od ośrodkowych. Zawroty obwodowe charakteryzują się nagłym początkiem, krótkim czasem trwania (od kilku minut do kilku godzin), oraz towarzyszącymi objawami słuchowymi jak szumy uszne czy niedosłuch. Diagnostyka obejmuje badanie przedmiotowe, testy pozycyjne (np. próba Dix-Hallpike’a), badania audiologiczne oraz obrazowanie głowy.

Leczenie farmakologiczne zawrotów obwodowych obejmuje stosowanie leków hamujących pobudzenie błędnika, takich jak: Betaserc (betahistyna), Vertix (betahistyna), Vestibo (betahistyna), Neostigmina (neostygmina), Torecan (tietylperazyna), Metoclopramid (metoklopramid), Dramina (dimenhydrynat) czy Aviomarin (dimenhydrynat). W ostrej fazie przydatne są także leki przeciwwymiotne, jak Ondansetron (ondansetron) czy Diphergan (prometazyna).

Istotnym elementem terapii jest rehabilitacja przedsionkowa, obejmująca ćwiczenia habituacyjne, stabilizację spojrzenia oraz trening równowagi. W przypadku BPPV skuteczne są manewry repozycyjne, takie jak manewr Epleya czy Semonta. W niektórych przypadkach, zwłaszcza w chorobie Ménière’a opornej na leczenie, może być konieczne leczenie operacyjne.

Największą trudnością w leczeniu zawrotów głowy pochodzenia obwodowego jest prawidłowa diagnostyka różnicowa względem zawrotów pochodzenia ośrodkowego, które mogą wymagać pilnej interwencji neurologicznej. Problemem jest też chroniczny charakter niektórych schorzeń (jak choroba Ménière’a) i ich nawrotowość. Pacjenci często doświadczają znacznego obniżenia jakości życia, lęku i depresji związanych z nieprzewidywalnością napadów. Leczenie musi być zindywidualizowane i często wymaga współpracy specjalistów z dziedziny otolaryngologii, neurologii i rehabilitacji.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl