Właściwości farmakokinetyczne

Piracetam, substancja czynna MemoniQ 1200 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną bliską 100% oraz szybkim wchłanianiem z Tmax około 1 godziny na czczo, wydłużonym do 1,5 godziny po posiłku. Maksymalne stężenia w osoczu po pojedynczej dawce 3,2 g wynoszą około 84 µg/ml, a po dawce wielokrotnej 3,2 g trzy razy dziennie osiągają 115 µg/ml. Lek nie wiąże się z białkami osocza, ma objętość dystrybucji około 0,6 l/kg i przenika przez barierę krew-mózg, osiągając Tmax w płynie mózgowo-rdzeniowym po około 5 godzinach, z okresem półtrwania 7,7 godziny. Okres półtrwania w osoczu u dorosłych wynosi około 5 godzin, niezależnie od drogi podania, a stan stacjonarny stężenia leku osiągany jest po 3 dniach regularnego stosowania. Eliminacja piracetamu odbywa się głównie przez nerki (80-100% dawki) w formie niezmienionej, głównie przez przesączanie kłębuszkowe, z całkowitym klirensem ustrojowym 80-90 ml/min. Parametry farmakokinetyczne wykazują liniowość w zakresie dawek 0,8-12 g, a klirens koreluje ściśle z klirensem kreatyniny.

U pacjentów z niewydolnością nerek, zwłaszcza w schyłkowym stadium z bezmoczem, okres półtrwania piracetamu wydłuża się do 59 godzin, co wymaga modyfikacji dawkowania. Dializa hemodializacyjna usuwa 50-60% leku podczas standardowej 4-godzinnej sesji. U osób starszych obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania związane z fizjologicznym spadkiem czynności nerek. Nie stwierdzono istotnego wpływu zaburzeń czynności wątroby na farmakokinetykę piracetamu, co jest zgodne z jego eliminacją głównie przez nerki. Różnice płciowe w farmakokinetyce (Cmax i AUC o około 30% wyższe u kobiet) są kompensowane przez różnice masy ciała, a dane wskazują na brak istotnych różnic między rasami. Brak jest dedykowanych badań u dzieci i młodzieży.

Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakokinetyczne – MemoniQ 1200 mg