guz insulinowy
Guz insulinowy (insulinoma) to rzadki, najczęściej łagodny nowotwór wywodzący się z komórek beta wysp trzustkowych, który charakteryzuje się autonomicznym wydzielaniem insuliny, niezależnie od stężenia glukozy we krwi. Stanowi najczęstszy hormonalnie czynny guz neuroendokrynny trzustki (około 70-80% wszystkich czynnych hormonalnie guzów trzustki).
Głównym objawem klinicznym guza insulinowego jest hipoglikemia z towarzyszącą jej neuroglikopenią, która pojawia się na czczo lub po wysiłku fizycznym. Klasyczna triada Whipple’a obejmuje: objawy hipoglikemii, niskie stężenie glukozy w surowicy (≤ 2,2 mmol/l lub 40 mg/dl) oraz ustąpienie objawów po podaniu glukozy. Pacjenci często zgłaszają splątanie, zaburzenia widzenia, palpitacje, drżenie rąk i nadmierną potliwość.
Diagnostyka guza insulinowego opiera się na badaniach laboratoryjnych (oznaczenie stężenia insuliny, peptydu C i proinsuliny podczas hipoglikemii) oraz obrazowych (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, PET/CT, USG endoskopowe). Złotym standardem w rozpoznaniu jest 72-godzinny test głodowy, który pozwala zidentyfikować nieadekwatnie wysokie stężenie insuliny przy współistniejącej hipoglikemii.
Leczeniem z wyboru jest chirurgiczne usunięcie guza, które w większości przypadków prowadzi do całkowitego wyleczenia. W przypadku guzów nieresekcyjnych lub przerzutowych stosuje się leczenie farmakologiczne (diazoksyd, analogi somatostatyny, ewerolimusu) oraz ewentualnie embolizację tętniczą lub ablację falami o częstotliwości radiowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Okteva
Stosowanie oktreotydu wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko rozrostu guzów przysadki wydzielających hormon wzrostu, co może prowadzić do ubytków w polu widzenia. Konieczna jest regularna ocena czynności tarczycy i wątroby oraz kontrola parametrów krążeniowych, zwłaszcza w kontekście często występującej bradykardii i konieczności modyfikacji leków beta-adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz leków regulujących gospodarkę wodno-elektrolitową. Ze względu na wysokie ryzyko kamicy żółciowej i powikłań takich jak zapalenie pęcherzyka żółciowego czy dróg żółciowych, zaleca się wykonanie USG pęcherzyka żółciowego przed terapią i co 6 miesięcy podczas stosowania oktreotydu o przedłużonym uwalnianiu.
akromegalia, antagonista kanałów wapniowych, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, biegunka tłuszczowa, bradykardia, cukrzyca typu I, cukrzyca typu II, czynność tarczycy, guz insulinowy, guz przysadki wydzielający hormon wzrostu, hepatocyty, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon wzrostu, insulinopodobny czynnik wzrostu 1, kamica żółciowa, leczenie przeciwcukrzycowe, neuroendokrynny guz przewodu pokarmowego, poposiłkowa tolerancja glukozy, rozrost guza, stężenie glukozy, test Schillinga, tolerancja glukozy, ultrasonografia pęcherzyka żółciowego, wchłanianie tłuszczów, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Okteva
Oktreotyd (Okteva) w dawkach 10 mg, 20 mg i 30 mg wymaga szczegółowego monitorowania ze względu na ryzyko rozrostu guzów przysadki wydzielających hormon wzrostu, co może prowadzić do ubytków w polu widzenia. U pacjentek z akromegalią terapia może normalizować stężenia GH i IGF-1, potencjalnie przywracając płodność, dlatego konieczne jest stosowanie antykoncepcji. Należy regularnie kontrolować czynność tarczycy i wątroby, a także monitorować parametry kardiologiczne ze względu na częste występowanie bradykardii i konieczność dostosowania leków beta-adrenolitycznych, antagonistów kanałów wapniowych oraz leków regulujących gospodarkę wodno-elektrolitową. W trakcie terapii zaleca się ultrasonografię pęcherzyka żółciowego przed rozpoczęciem leczenia i co 6 miesięcy, aby wykryć kamicę żółciową i jej powikłania, takie jak zapalenie pęcherzyka i dróg żółciowych.
akromegalia, antagonista kanału wapniowego, antagonista receptora beta-adrenergicznego, biegunka tłuszczowa, bradykardia, cukrzyca typu I, cukrzyca typu II, dysfagia, glukagon, guz insulinowy, guz neuroendokrynny przewodu pokarmowego, guz przysadki wydzielający hormon wzrostu, hiperglikemia, hipoglikemia, hormon wzrostu, insulina, insulinopodobny czynnik wzrostu 1, kamica żółciowa, równowaga wodno-elektrolitowa, test Schillinga, ultrasonografia pęcherzyka żółciowego, witamina B12, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki