zaburzenie erekcji psychogenne

Zaburzenie erekcji psychogenne to dysfunkcja seksualna charakteryzująca się niezdolnością do uzyskania lub utrzymania erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego, przy czym główną przyczyną są czynniki psychologiczne, a nie organiczne. Szacuje się, że około 20-30% wszystkich przypadków zaburzeń erekcji ma podłoże psychogenne.

Do najczęstszych czynników psychologicznych wywołujących to zaburzenie należą: lęk przed niepowodzeniem seksualnym, stres, depresja, problemy w relacji partnerskiej, traumatyczne doświadczenia seksualne oraz niska samoocena. Charakterystyczną cechą zaburzeń erekcji psychogennych jest ich sytuacyjność – pacjenci często zgłaszają, że dysfunkcja pojawia się w określonych okolicznościach lub z konkretnymi partnerami, podczas gdy w innych sytuacjach (np. podczas masturbacji lub porannych erekcji) funkcja seksualna pozostaje prawidłowa.

Diagnostyka zaburzeń erekcji psychogennych opiera się na dokładnym wywiadzie, wykluczeniu przyczyn organicznych oraz ocenie psychologicznej. Leczenie obejmuje głównie psychoterapię (indywidualną lub partnerską), terapię poznawczo-behawioralną oraz techniki redukcji lęku. W przypadkach mieszanych (psychogenno-organicznych) skuteczne może być połączenie farmakoterapii (np. inhibitory PDE-5) z oddziaływaniami psychoterapeutycznymi.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl