Właściwości farmakodynamiczne
Sildenafil Ranbaxy 100 mg
Syldenafil, klasyfikowany pod kodem ATC G04BE03, jest doustnym inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) stosowanym w leczeniu zaburzeń erekcji. Mechanizm działania polega na hamowaniu PDE5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP w ciałach jamistych prącia i w efekcie do rozkurczu mięśni gładkich oraz zwiększonego napływu krwi podczas pobudzenia seksualnego. Preparat dostępny jest w formie tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg. Syldenafil wykazuje wysoką selektywność wobec PDE5, z mniejszym wpływem na inne izoenzymy fosfodiesteraz, co minimalizuje działania niepożądane. Mediana czasu do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% wynosi około 25 minut, a efekt może utrzymywać się do 4-5 godzin po podaniu. Dawka 100 mg powoduje niewielkie, przejściowe obniżenie ciśnienia tętniczego (średnio o 8,4 mmHg skurczowego i 5,5 mmHg rozkurczowego), bez istotnych zmian w zapisie EKG u zdrowych osób.
Właściwości farmakodynamiczne syldenafilu
Syldenafil należy do grupy farmakoterapeutycznej leków stosowanych w leczeniu zaburzeń erekcji i jest klasyfikowany kodem ATC: G04BE03. Jako substancja aktywna produktu leczniczego Sildenafil Ranbaxy, występuje w postaci tabletek powlekanych o mocy 50 mg i 100 mg syldenafilu w formie cytrynianu.1
Mechanizm działania
Syldenafil stanowi doustny preparat przeznaczony do terapii zaburzeń erekcji, który w warunkach naturalnych przywraca zaburzony mechanizm erekcji poprzez zwiększenie dopływu krwi do prącia w odpowiedzi na pobudzenie seksualne.2
Fizjologiczny mechanizm odpowiedzialny za erekcję związany jest z uwalnianiem tlenku azotu (NO) w ciałach jamistych podczas pobudzenia seksualnego. Tlenek azotu aktywuje enzym cyklazę guanylową, co prowadzi do wzrostu stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP). To z kolei powoduje rozkurcz mięśni gładkich w ciałach jamistych, umożliwiając napływ krwi do prącia.3
Syldenafil działa jako silny i selektywny inhibitor fosfodiesterazy typu 5 (PDE5), enzymu odpowiedzialnego za rozkład cGMP w ciałach jamistych. Jego działanie na mechanizm erekcji ma charakter obwodowy. Substancja nie wykazuje bezpośredniego działania zwiotczającego na izolowane ludzkie ciała jamiste, natomiast znacząco nasila rozkurczający wpływ tlenku azotu na tę tkankę. W sytuacji pobudzenia seksualnego, kiedy dochodzi do aktywacji szlaku NO/cGMP, zahamowanie aktywności PDE5 przez syldenafil prowadzi do wzrostu stężenia cGMP w ciałach jamistych. Z tego powodu pobudzenie seksualne jest niezbędnym warunkiem dla osiągnięcia zamierzonego działania farmakologicznego syldenafilu.4
Selektywność względem fosfodiesteraz
Badania in vitro wykazały wysoką selektywność syldenafilu w stosunku do PDE5, enzymu uczestniczącego w mechanizmie erekcji. Substancja wykazuje zróżnicowaną selektywność względem innych izoenzymów fosfodiesteraz:5
- 10-krotnie większą selektywność względem PDE6 (izoenzym uczestniczący w przekazywaniu bodźców świetlnych przez siatkówkę oka)6
- 80-krotnie większą selektywność względem PDE1 w maksymalnych zalecanych dawkach7
- ponad 700-krotnie większą selektywność względem PDE2, 3, 4, 7, 8, 9, 10 i 118
- szczególnie wysoką, ponad 4000-krotnie większą selektywność względem PDE3 (izoenzym wpływający na kurczliwość mięśnia sercowego i swoistą względem cAMP)9
Kinetyka działania
Badania kliniczne oceniające dynamikę działania syldenafilu wykazały, że substancja wywołuje erekcję w relatywnie krótkim czasie po przyjęciu. W badaniu przeprowadzonym metodą pletyzmografii prącia (RigiScan) stwierdzono, że:10
- Mediana czasu do osiągnięcia erekcji o sztywności 60% (wystarczającej do odbycia stosunku płciowego) u pacjentów przyjmujących syldenafil na czczo wynosiła 25 minut (zakres od 12 do 37 minut)11
- W innym badaniu wykazano, że syldenafil zachowuje zdolność do wywoływania erekcji w odpowiedzi na pobudzenie seksualne nawet po 4-5 godzinach od przyjęcia12
Wpływ na ciśnienie tętnicze
Syldenafil powoduje niewielkie i przejściowe obniżenie ciśnienia krwi, które w większości przypadków nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Po podaniu doustnym dawki 100 mg zaobserwowano:13
- Średnie maksymalne obniżenie skurczowego ciśnienia krwi mierzonego w pozycji leżącej o 8,4 mmHg14
- Odpowiadającą mu zmianę ciśnienia rozkurczowego mierzonego w pozycji leżącej o 5,5 mmHg15
Mechanizm obniżenia ciśnienia tętniczego wiąże się z rozszerzającym naczynia krwionośne działaniem syldenafilu, prawdopodobnie wynikającym ze wzrostu stężenia cGMP w mięśniówce naczyń krwionośnych. Jednorazowe doustne dawki syldenafilu do 100 mg nie powodowały u zdrowych ochotników klinicznie istotnych zmian w zapisie EKG.16
Wpływ na układ sercowo-naczyniowy
Badanie wpływu pojedynczej doustnej dawki 100 mg syldenafilu na hemodynamikę u 14 pacjentów z ciężką chorobą niedokrwienną serca (>70% zwężenia co najmniej jednej tętnicy wieńcowej) wykazało:70% zwężenia, co najmniej jednej tętnicy wieńcowej)”>17
- Obniżenie średniego ciśnienia skurczowego i rozkurczowego w spoczynku odpowiednio o 7% i 6% w porównaniu do wartości wyjściowych18
- Obniżenie średniego ciśnienia skurczowego w tętnicy płucnej o 9%19
- Brak wpływu na pojemność minutową serca20
- Brak pogorszenia przepływu krwi przez zwężone tętnice wieńcowe21
W podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu wysiłkowym oceniono 144 pacjentów z zaburzeniami erekcji i stabilną dusznicą bolesną, którzy regularnie przyjmowali leki przeciwdławicowe (za wyjątkiem azotanów). Wyniki badania nie wykazały istotnych klinicznie różnic w czasie wystąpienia objawów dławicy piersiowej pomiędzy pacjentami przyjmującymi syldenafil i placebo.22
Wpływ na wzrok
U niektórych pacjentów w godzinę po zastosowaniu dawki 100 mg leku stwierdzono niewielkie i przejściowe utrudnienie rozróżniania kolorów (niebieskiego/zielonego) za pomocą testu rozróżniania barw Farnsworth-Munsell’a 100. Zjawisko to ustępowało po upływie 2 godzin od przyjęcia leku.23
Postulowany mechanizm odpowiedzialny za zaburzenia rozróżniania kolorów wiąże się z zahamowaniem aktywności izoenzymu PDE6, który uczestniczy w kaskadzie przewodzenia bodźca świetlnego w siatkówce. Istotne jest, że syldenafil nie wpływa na ostrość ani kontrastowość widzenia.24
W niewielkim badaniu klinicznym (n=9) kontrolowanym placebo u pacjentów z udokumentowanymi wczesnymi, związanymi z wiekiem zmianami zwyrodnieniowymi plamki żółtej, syldenafil w pojedynczej dawce 100 mg nie wpływał istotnie na przeprowadzone testy okulistyczne, które obejmowały:25
- ocenę ostrości widzenia
- test siatki Amslera
- test rozróżniania kolorów symulujący światła uliczne
- badanie perymetrem Humphreya
- ocenę wrażliwości na światło26
Wpływ na plemniki
Po podaniu jednorazowej dawki doustnej 100 mg syldenafilu u zdrowych ochotników nie stwierdzono zmian w ruchliwości i morfologii plemników.27
Skuteczność kliniczna i bezpieczeństwo stosowania
Populacje pacjentów w badaniach
W badaniach klinicznych syldenafil zastosowano u ponad 8000 pacjentów w wieku od 19 do 87 lat. Badaniami objęto różnorodne grupy pacjentów:28
- pacjenci w podeszłym wieku (19,9%)
- pacjenci z nadciśnieniem tętniczym (30,9%)
- pacjenci z cukrzycą (20,3%)
- pacjenci z chorobą niedokrwienną serca (5,8%)
- pacjenci z hiperlipidemią (19,8%)
- pacjenci po urazach rdzenia kręgowego (0,6%)
- pacjenci z depresją (5,2%)
- pacjenci po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (3,7%)
- pacjenci po radykalnej prostatektomii (3,3%)29
Z badań klinicznych były wykluczone lub nie były wystarczająco reprezentowane następujące grupy pacjentów:30
- pacjenci po zabiegach chirurgicznych w obrębie miednicy
- pacjenci po radioterapii
- pacjenci z ciężkim zaburzeniem czynności nerek lub wątroby
- pacjenci z niektórymi chorobami układu sercowo-naczyniowego31
Skuteczność w zależności od dawki
W badaniach z zastosowaniem stałej dawki leku wykazano zależność skuteczności od zastosowanej dawki. Poprawę erekcji stwierdzono u następującego odsetka pacjentów:32
| Dawka syldenafilu | Odsetek pacjentów z poprawą erekcji |
|---|---|
| 25 mg | 62% |
| 50 mg | 74% |
| 100 mg | 82% |
| Placebo | 25% |
W kontrolowanych badaniach klinicznych częstość przerwania terapii syldenafilem była niska i podobna do obserwowanej w grupie placebo.33
Skuteczność w różnych grupach pacjentów
Biorąc pod uwagę wyniki wszystkich badań klinicznych, odsetek pacjentów zgłaszających poprawę po zastosowaniu syldenafilu różnił się w zależności od charakterystyki klinicznej pacjentów:34
| Grupa pacjentów | Odsetek pacjentów zgłaszających poprawę |
|---|---|
| Pacjenci z zaburzeniami erekcji o podłożu psychogennym | 84% |
| Pacjenci z zaburzeniami erekcji o przyczynie mieszanej | 77% |
| Pacjenci z zaburzeniami erekcji o podłożu organicznym | 68% |
| Pacjenci w podeszłym wieku | 67% |
| Pacjenci z cukrzycą | 59% |
| Pacjenci z chorobą niedokrwienną serca | 69% |
| Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym | 68% |
| Pacjenci po przezcewkowej resekcji gruczołu krokowego (TURP) | 61% |
| Pacjenci po radykalnej prostatektomii | 43% |
| Pacjenci po urazie rdzenia kręgowego | 83% |
| Pacjenci z depresją | 75% |
W badaniach długookresowych bezpieczeństwo i skuteczność syldenafilu utrzymywały się na niezmienionym poziomie.35
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania