wirus vaccinia
Wirus vaccinia (VACV) należy do rodziny Poxviridae i jest blisko spokrewniony z wirusem ospy prawdziwej. Został wykorzystany jako szczepionka w światowej kampanii eradykacji ospy prawdziwej, co doprowadziło do całkowitego wyeliminowania tej choroby w 1980 roku. Wirus ma duży, podwójnoniciowy DNA genom o wielkości około 190 kpz i replikuje się w cytoplazmie komórki gospodarza.
W praktyce klinicznej szczepionki oparte na wirusie vaccinia są stosowane głównie w grupach wysokiego ryzyka, takich jak personel wojskowy czy pracownicy laboratoriów. Powikłania po szczepieniu wirusem vaccinia obejmują m.in. wyprysk szczepionkowy, uogólnioną ospę poszczepienną, postępującą ospę poszczepienną (u osób z niedoborami odporności) oraz poszczepionne zapalenie mózgu.
Wirus vaccinia jest obecnie wykorzystywany jako wektor w biotechnologii i inżynierii genetycznej do produkcji rekombinowanych szczepionek przeciwko innym chorobom zakaźnym oraz w eksperymentalnych terapiach przeciwnowotworowych. Modyfikowane genetycznie szczepy wirusa vaccinia, takie jak MVA (Modified Vaccinia Ankara), charakteryzują się ograniczoną replikacją w komórkach ludzkich, co zwiększa ich bezpieczeństwo w zastosowaniach klinicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ospa prawdziwa, wywoływana przez wirusa variola, to ostra choroba wirusowa o wysokiej śmiertelności sięgającej 30%. Mimo eradykacji w 1980 roku, pozostaje istotna ze względu na ryzyko użycia jako broń biologiczna. Kluczowym elementem opieki jest izolacja pacjentów do momentu odpadnięcia wszystkich strupów (3-4 tygodnie), stosowanie środków ochrony osobistej (maski N95 lub lepsze, gogle, rękawiczki, fartuch), izolacja w pomieszczeniach z ujemnym ciśnieniem oraz szczepienie personelu medycznego i kontaktów w ciągu 4-5 dni od ekspozycji. Szczepienie podane w ciągu 3-4 dni może zapobiec lub złagodzić przebieg choroby. Opieka wspierająca obejmuje monitorowanie równowagi płynów i elektrolitów, leczenie przeciwgorączkowe i przeciwbólowe, pielęgnację skóry oraz leczenie powikłań, w tym wtórnych zakażeń bakteryjnych. Dostępne są także doustne leki przeciwwirusowe (tecowirimat, cidofowir) oraz miejscowe leczenie zmian rogówkowych idoksurydyną.
bioterroryzm, blizny, broń biologiczna, cidofowir, dekontaminacja, ekspozycja na patogen, eradykacja, idoksurydyna, izolacja domowa, izolacja pacjenta, kontrola zakażeń, krosty, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwwirusowy, nawodnienie, obniżona odporność, odwodnienie, ospa prawdziwa, płyny dożylne, pomieszczenie z ujemnym ciśnieniem, przenoszenie drogą powietrzną, środki ochrony osobistej, strup, strupy, szczepienie pierścieniowe, szczepienie przeciwko ospie, tecowirimat, wirus vaccinia, wirus variola, wodoodporny opatrunek, wsparcie żywieniowe, wtórne zakażenie bakteryjne, zmiany rogówkowe - Leksykon chorób i schorzeń
Ospa prawdziwa – Etiologia i przyczyny
Ospa prawdziwa (variola) to ostra, wysoce zakaźna choroba wirusowa wywołana przez variola virus z rodziny Poxviridae, charakteryzująca się wysoką śmiertelnością – około 30% w przypadku szczepu Variola major u osób niezaszczepionych oraz 1% dla łagodniejszego Variola minor. Wirus posiada duży, dwuniciowy genom DNA (~186 kbp) i replikację odbywa autonomicznie w cytoplazmie komórek gospodarza. Transmisja odbywa się głównie drogą kropelkową, z wysoką zakaźnością (wskaźnik ataku wtórnego do 85% wśród niezaszczepionych), a także przez kontakt z wydzielinami i skażonymi przedmiotami. Patogeneza obejmuje początkową replikację w nabłonku i węzłach chłonnych, pierwotną i wtórną wiremię, a następnie rozwój charakterystycznych zmian skórnych i owrzodzeń błon śluzowych. Mechanizmy śmiertelności wiążą się z masywną toksemią, DIC, niewydolnością krążenia oraz powikłaniami bakteryjnymi i narządowymi. Białko G1R wirusa hamuje NF-kB, co może stanowić cel terapii molekularnych.
bioterroryzm, brincidofovir, cidofovir, czynnik jądrowy kappa-B, droga kropelkowa, drogi oddechowe, eradykacja choroby, lek przeciwwirusowy, nadzór epidemiologiczny, niewydolność nerek, Orthopoxvirus, ospa krwotoczna, posocznica, poxviridae, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, szczep wirusa, tecowirimat, variola major, variola minor, variola virus, wirus DNA, wirus krowianki, wirus ospy małpiej, wirus vaccinia, zakażenie bakteryjne, zapalenie płuc, źródło zakażenia