nadżerka błony śluzowej dwunastnicy
Nadżerka błony śluzowej dwunastnicy (łac. erosio duodeni) to powierzchowne uszkodzenie nabłonka błony śluzowej dwunastnicy, które nie przekracza blaszki właściwej. W przeciwieństwie do owrzodzenia, nadżerka nie sięga warstwy mięśniowej i nie pozostawia po wygojeniu blizny.
Główne czynniki etiologiczne nadżerek dwunastnicy obejmują infekcję Helicobacter pylori, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), stres, palenie tytoniu oraz nadmierne spożycie alkoholu. Zmiany nadżerkowe mogą występować również w przebiegu choroby refluksowej przełyku, gastropatii wrotnej czy jako powikłanie niektórych chorób ogólnoustrojowych.
Klinicznie nadżerki dwunastnicy mogą przebiegać bezobjawowo lub manifestować się bólem w nadbrzuszu, wzdęciami, nudnościami i zgagą. W przypadku krwawienia z nadżerek może wystąpić smoliste stolce lub krwiste wymioty. Diagnostyka opiera się głównie na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego, które pozwala na bezpośrednią wizualizację zmian.
Leczenie nadżerek dwunastnicy obejmuje eliminację czynników przyczynowych, stosowanie inhibitorów pompy protonowej (IPP), leków zobojętniających kwas solny oraz leków osłaniających błonę śluzową. W przypadku potwierdzenia infekcji H. pylori konieczne jest wdrożenie odpowiedniej eradykacji. Rokowanie jest zwykle pomyślne, przy właściwym leczeniu nadżerki goją się w ciągu kilku tygodni.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ketesse 25 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa deksketoprofenu, obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, genotoksyczność, immunofarmakologię oraz toksyczność przewlekłą, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Badania toksyczności przewlekłej na myszach i małpach pozwoliły ustalić poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne dawki stosowane u ludzi. W badaniach na małpach zaobserwowano działania niepożądane, takie jak obecność krwi w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i/lub dwunastnicy, jednak wystąpiły one przy ekspozycji 14-18-krotnie przekraczającej maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi. Brak jest natomiast danych dotyczących potencjału kancerogennego deksketoprofenu, gdyż nie przeprowadzono długoterminowych badań w tym zakresie.
badanie kancerogenności, badanie przedkliniczne, deksketoprofen, działanie niepożądane, działanie toksyczne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, immunofarmakologia, nadżerka błony śluzowej dwunastnicy, nadżerka błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, NOAEL, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, przeżycie zarodka-płodu, rozwój zarodka i płodu, toksyczność przewlekła, zaburzenie homeostazy