małomówność

Małomówność (oligofazja) to objaw kliniczny charakteryzujący się znacznym ograniczeniem spontanicznej wypowiedzi pacjenta. Może manifestować się krótkimi, pojedynczymi słowami lub bardzo zwięzłymi zdaniami, często wypowiadanymi po długiej latencji w odpowiedzi na pytania.

W praktyce klinicznej małomówność może występować w przebiegu wielu zaburzeń neuropsychiatrycznych, w tym depresji (szczególnie z komponentą melancholiczną), schizofrenii (zwłaszcza z objawami negatywnymi), otępienia, uszkodzeń mózgu (szczególnie płatów czołowych lub w afazji Broca), ale także w zaburzeniach lękowych z komponentą społeczną.

Diagnostyka różnicowa małomówności powinna uwzględniać czynniki neurologiczne (uszkodzenia struktur odpowiedzialnych za produkcję mowy), psychiatryczne (zaburzenia nastroju, psychozy) oraz sytuacyjne (np. mutyzm wybiórczy). Objaw ten może być także częścią zespołu katatonicznego lub wiązać się z działaniem niepożądanym niektórych leków, szczególnie neuroleptyków.

W ocenie klinicznej istotne jest rozróżnienie między małomównością wynikającą z braku motywacji lub spowolnienia psychoruchowego a tą spowodowaną deficytami językowymi. Leczenie ukierunkowane jest na chorobę podstawową, a rehabilitacja mowy może być wskazana w przypadkach organicznego podłoża zaburzenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl