Erfin
Erfin jest to nazwa zastrzeżona preparatu zawierającego substancję czynną lenalidomid, stosowanego w hematologii, szczególnie w leczeniu nowotworów układu krwiotwórczego. Lek ten należy do grupy leków immunomodulujących (IMiDs), które wpływają na funkcjonowanie układu odpornościowego.
Erfin (lenalidomid) jest zarejestrowany do stosowania w leczeniu szpiczaka mnogiego w różnych schematach terapeutycznych – zarówno jako terapia pierwszego rzutu u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, jak i w leczeniu podtrzymującym po przeszczepie komórek macierzystych, a także w terapii nawrotowego/opornego szpiczaka mnogiego. Ponadto znajduje zastosowanie w leczeniu zespołów mielodysplastycznych związanych z delecją 5q oraz w chłoniaku z komórek płaszcza.
Mechanizm działania lenalidomidu obejmuje efekty przeciwnowotworowe, antyangiogenne oraz immunomodulujące. Lek indukuje apoptozę komórek nowotworowych, hamuje angiogenezę oraz stymuluje aktywność limfocytów T i komórek NK. Podczas terapii Erfinem konieczne jest monitorowanie parametrów morfologii krwi ze względu na ryzyko wystąpienia mielosupresji, szczególnie neutropenii i trombocytopenii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Erfin 250 mg
Lek Erfin w dawce 250 mg zawiera terbinafinę chlorowodorek jako substancję czynną i posiada jednoznaczne przeciwwskazanie do stosowania u pacjentów z nadwrażliwością na terbinafinę lub składniki pomocnicze preparatu. Nadwrażliwość ta może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksję. W wywiadzie należy szczególnie uwzględnić wcześniejsze reakcje na leki z grupy alliloamin, gdyż ich wystąpienie stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do ponownego podania Erfin 250 mg.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Erfin 250 mg
Przedawkowanie chlorowodorku terbinafiny w dawkach do 5 g (odpowiadających 20 tabletkom po 250 mg) manifestuje się objawami takimi jak bóle głowy (często czołowe lub skroniowe, pulsujące), nudności, bóle w nadbrzuszu oraz zawroty głowy. Objawy te, choć uciążliwe, nie stanowią bezpośredniego zagrożenia życia, jednak wymagają szybkiej interwencji medycznej i odpowiedniego leczenia objawowego. W przypadku przedawkowania zaleca się eliminację nieabsorbowanej substancji czynnej z przewodu pokarmowego, przede wszystkim poprzez podanie węgla aktywowanego według standardowych dawek toksykologicznych.
antidotum, ból głowy, ból nadbrzusza, chlorowodorek terbinafiny, choroba nerek, choroba wątroby, Erfin, leczenie objawowe, leczenie podtrzymujące, monitorowanie parametrów życiowych, nudności, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie terbinafiny, substancja przeciwgrzybicza, terbinafina, węgiel aktywowany, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Erfin 250 mg
Lek Erfin zawierający terbinafinę chlorowodorek w dawce 250 mg w tabletkach jest wskazany do leczenia zakażeń grzybiczych skóry i paznokci u dorosłych. Standardowa dawka to 250 mg doustnie raz na dobę, bez konieczności modyfikacji u pacjentów w podeszłym wieku. Nie zaleca się stosowania doustnej terbinafiny u dzieci z powodu ograniczonych danych klinicznych. Czas terapii jest zróżnicowany i zależy od lokalizacji oraz nasilenia zakażenia: grzybica stóp (2-6 tygodni), grzybica tułowia i pachwin (2-4 tygodnie), grzybica owłosionej skóry głowy (4 tygodnie), zakażenia paznokci rąk (6-12 tygodni), a zakażenia paznokci stóp wymagają leczenia trwającego od 3 do 6 miesięcy lub dłużej, zwłaszcza u pacjentów z wolnym tempem wzrostu paznokci.
chlorowodorek, Erfin, grzybica międzypalcowa, grzybica owłosionej skóry głowy, grzybica pachwin, grzybica paznokci, grzybica stóp, grzybica tułowia, grzybica typu podeszwowego, nawrót zakażenia, onychomikoza, terapia, terbinafina, zakażenie grzybicze, zakażenie grzybicze paznokci, zakażenie grzybicze skóry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Erfin 250 mg
Przedkliniczne badania toksyczności terbinafiny wykazały brak toksycznego działania przy dawkach doustnych do 100 mg/kg mc./dobę u szczurów i psów, z patologią wątroby i nerek obserwowaną jedynie przy wyższych dawkach. Długoterminowe badania karcinogenności na myszach (do 156 mg/kg mc./dobę u samic i 130 mg/kg mc./dobę u samców) nie wykazały działania karcinogennego, natomiast u szczurów przy dawce 69 mg/kg mc./dobę zaobserwowano zwiększoną częstość nowotworów wątroby. Zmiany te nie wystąpiły u innych gatunków, w tym psów i małp. U małp podawanie dawek do 50 mg/kg mc./dobę wiązało się z nieprawidłowościami siatkówki oka, powiązanymi z metabolitem terbinafiny, bez zmian histologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani klastogenności substancji.
badanie histologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie karcinogenności, dawka nietoksyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, Erfin, funkcja rozrodcza, potencjał karcinogenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, siatkówka oka, terbinafina, test genotoksyczności, toksyczność ogólna, toksyczność ostra i przewlekła, uszkodzenie chromosomów, wątroba i nerki, wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zmiany nowotworowe wątroby - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Erfin 250 mg
W praktyce klinicznej stosowanie chlorowodorku terbinafiny (Erfin 250 mg) u kobiet w okresie planowania ciąży, ciąży oraz karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Lek nie powinien być stosowany u kobiet ciężarnych, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W przypadku zajścia w ciążę podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i konsultacja z lekarzem. Terbinafina przenika do mleka kobiecego, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku u kobiet karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko dla dziecka.