zespół nagłej śmierci łóżeczkowej

Zespół nagłej śmierci łóżeczkowej (SIDS – Sudden Infant Death Syndrome) to nagły i niespodziewany zgon niemowlęcia poniżej 1. roku życia, który pozostaje niewyjaśniony pomimo dokładnego badania pośmiertnego, analizy okoliczności zgonu i wywiadu klinicznego. SIDS jest najczęstszą przyczyną zgonów niemowląt między 1. miesiącem a 1. rokiem życia w krajach rozwiniętych.

Etiologia SIDS pozostaje wieloczynnikowa i nie w pełni wyjaśniona. Badania wskazują na rolę dysfunkcji pnia mózgu w mechanizmach kontrolujących oddychanie, krążenie i wybudzanie się podczas snu. Do czynników ryzyka zalicza się spanie niemowlęcia na brzuchu lub boku, przegrzanie, miękkie posłanie, ekspozycję na dym tytoniowy, współdzielenie łóżka z rodzicami, wcześniactwo oraz niską masę urodzeniową.

Profilaktyka SIDS obejmuje układanie niemowląt do snu wyłącznie na plecach, zapewnienie twardego materaca bez miękkich elementów w łóżeczku, unikanie przegrzewania dziecka, karmienie piersią, stosowanie smoczka do snu, unikanie ekspozycji na dym tytoniowy oraz rekomendację spania w tym samym pokoju, ale nie w tym samym łóżku co rodzice przez pierwsze 6 miesięcy życia.

W diagnostyce różnicowej SIDS należy uwzględnić maltretowanie dziecka, wrodzone zaburzenia metaboliczne, kardiomiopatie, zaburzenia rytmu serca, infekcje, zaburzenia oddychania i inne patologie. W opiece nad rodzinami dotkniętymi SIDS kluczowe znaczenie ma wsparcie psychologiczne, rzetelne informowanie o istocie zespołu oraz pomoc w radzeniu sobie z poczuciem winy, które często towarzyszy rodzicom.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl