nefropatia mioglobinowa

Nefropatia mioglobinowa, znana również jako rabdomioliza-indukowana ostra niewydolność nerek, jest poważnym schorzeniem nerek spowodowanym przez uszkodzenie cewek nerkowych przez mioglobinę uwalnianą z uszkodzonych komórek mięśniowych. Mioglobina jest białkiem zawierającym hem, które w normalnych warunkach występuje w mięśniach, ale po rozpadzie komórek mięśniowych przedostaje się do krwiobiegu.

Patofizjologia nefropatii mioglobinowej obejmuje kilka mechanizmów: bezpośrednią cytotoksyczność mioglobiny wobec komórek cewek nerkowych, obturację cewek przez cylindry mioglobinowe oraz skurcz naczyń nerkowych. Kwasowość moczu sprzyja wytrącaniu się mioglobiny w cewkach nerkowych, co prowadzi do ich mechanicznego zablokowania.

Najczęstszymi przyczynami nefropatii mioglobinowej są: urazy (zwłaszcza z zmiażdżeniem tkanek), intensywny wysiłek fizyczny, drgawki, infekcje, nadużywanie alkoholu i narkotyków, zaburzenia elektrolitowe oraz niektóre leki (np. statyny). Klinicznie objawia się ona bólem mięśni, osłabieniem, ciemnym zabarwieniem moczu (kolor herbaty lub coca-coli) oraz objawami ostrej niewydolności nerek.

Diagnostyka obejmuje oznaczenie stężenia kinazy kreatynowej (CK) w surowicy, które jest zwykle znacząco podwyższone (>5000 U/L), badanie moczu (obecność mioglobiny, bez erytrocytów), ocenę funkcji nerek oraz badania obrazowe. Podstawą leczenia jest intensywna płynoterapia dożylna, która pomaga wypłukać mioglobinę z nerek, alkalizacja moczu oraz monitorowanie i korekcja zaburzeń elektrolitowych. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie nerkozastępcze.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl