ciężka choroba niedokrwienna serca

Ciężka choroba niedokrwienna serca (CHNS) to zaawansowane stadium choroby wieńcowej, charakteryzujące się znacznym zwężeniem tętnic wieńcowych (powyżej 70%), które doprowadza do istotnego upośledzenia przepływu krwi do mięśnia sercowego. Stan ten wiąże się z wysokim ryzykiem poważnych incydentów sercowo-naczyniowych, w tym zawału mięśnia sercowego i nagłej śmierci sercowej.

Diagnostyka ciężkiej CHNS opiera się na badaniach obrazowych (koronarografia, CT tętnic wieńcowych), testach czynnościowych (próba wysiłkowa, echo obciążeniowe) oraz ocenie rezerwy przepływu wieńcowego (FFR). Klinicznie manifestuje się najczęściej jako dławica piersiowa III lub IV klasy według CCS, duszność wysiłkowa, zmniejszona tolerancja wysiłku oraz epizody niedokrwienia w badaniach elektrokardiograficznych.

Leczenie ciężkiej choroby niedokrwiennej serca wymaga podejścia wielokierunkowego, obejmującego interwencje przezskórne (PCI), pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG) oraz intensywną farmakoterapię (beta-blokery, statyny, leki przeciwpłytkowe, inhibitory ACE). Wybór optymalnej strategii terapeutycznej powinien być podejmowany przez zespół kardiologiczno-kardiochirurgiczny (Heart Team) w oparciu o szczegółową ocenę anatomii zmian wieńcowych, stanu klinicznego pacjenta oraz chorób współistniejących.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl