utrata kości

Utrata kości (resorpcja kostna) to proces, w którym tkanka kostna ulega degradacji, prowadząc do zmniejszenia gęstości mineralnej kości i osłabienia struktury szkieletu. Jest to naturalny element przebudowy kostnej, jednak gdy przeważa nad procesem tworzenia nowej tkanki kostnej, może prowadzić do stanów patologicznych, takich jak osteoporoza, osteopenia czy osteomalacja.

Najczęstszymi przyczynami nadmiernej utraty kości są zaburzenia hormonalne (zwłaszcza niedobór estrogenów u kobiet po menopauzie), niedobory wapnia i witaminy D, przewlekłe stany zapalne, długotrwałe unieruchomienie, stosowanie niektórych leków (głównie glikokortykosteroidów), a także predyspozycje genetyczne. Proces ten może przebiegać bezobjawowo przez wiele lat, aż do momentu wystąpienia złamań niskoenergetycznych.

Diagnostyka utraty kości opiera się głównie na badaniu densytometrycznym (DXA), które pozwala ocenić gęstość mineralną kości. Uzupełnieniem są badania laboratoryjne, obejmujące markery obrotu kostnego, poziom wapnia, fosforu, witaminy D i parathormonu. W profilaktyce i leczeniu kluczową rolę odgrywa suplementacja wapnia i witaminy D, aktywność fizyczna oraz farmakoterapia, w tym bisfosfoniany, denosumab, teryparatyd czy selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM).

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl