pręciki i czopki
Pręciki i czopki to dwa rodzaje fotoreceptorów znajdujących się w siatkówce oka, które odgrywają kluczową rolę w procesie widzenia. Pręciki, których liczba sięga około 120 milionów, są odpowiedzialne za widzenie skotopowe (nocne), umożliwiając rozpoznawanie kształtów i ruchu w warunkach słabego oświetlenia. Charakteryzują się wysoką czułością na światło, ale nie pozwalają na rozróżnianie kolorów.
Czopki, których liczba wynosi około 6-7 milionów, odpowiadają za widzenie fotopowe (dzienne) i umożliwiają percepcję kolorów. Występują trzy typy czopków: S (wrażliwe na krótkie fale – niebieskie), M (wrażliwe na średnie fale – zielone) i L (wrażliwe na długie fale – czerwone). Największe zagęszczenie czopków znajduje się w centralnej części siatkówki zwanej plamką żółtą, a szczególnie w jej centrum – dołeczku środkowym, co zapewnia najostrzejsze widzenie.
Zaburzenia funkcjonowania pręcików i czopków prowadzą do różnych patologii widzenia. Dysfunkcja pręcików może powodować ślepotę nocną (kurza ślepotę), natomiast nieprawidłowości w działaniu czopków mogą prowadzić do zaburzeń widzenia barwnego (daltonizmu) lub zwyrodnienia plamki żółtej. Diagnostyka funkcji fotoreceptorów obejmuje m.in. elektroretinografię (ERG), badanie adaptacji do ciemności oraz testy widzenia barwnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranexamic Acid Tillomed 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu traneksamowego (substancja czynna produktu Tranexamic Acid Tillomed, 500 mg) obejmowały szeroki zakres testów toksykologicznych i farmakologicznych. W badaniach długoterminowych na psach i kotach zaobserwowano zmiany siatkówkowe, takie jak zwiększony współczynnik odbicia światła, zanik segmentów fotoreceptorów oraz zaniki pręcików i czopków, które były zależne od dawki i występowały jedynie przy dużych dawkach substancji. Standardowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości, toksyczności rozrodczej oraz wpływu na rozwój potomstwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa kwasu traneksamowego w dawkach terapeutycznych.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawkowanie terapeutyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, genotoksyczność, kwas traneksamowy, powikłania okulistyczne, pręciki i czopki, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, siatkówka oka, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Kwas traneksamowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas traneksamowy, wykazujący działanie antyfibrynolityczne, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Badania toksykologiczne, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Jednakże, podczas dokanałowego podawania kwasu traneksamowego u zwierząt zaobserwowano aktywność padaczkową, co wskazuje na potencjalne ryzyko neurotoksyczności przy tej drodze podania. Długoterminowe badania na psach i kotach ujawniły zmiany w siatkówce oka, takie jak zanik segmentów fotoreceptorów, pręcików i czopków, które były zależne od dawki i występowały głównie przy wysokich dawkach substancji.
aktywność padaczkorodna, działanie antyfibrynolityczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja na lek, fotoreceptory, genotoksyczność, kwas traneksamowy, okres pourodzeniowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dokanałowe, podanie dooponowe, pręciki i czopki, siatkówka oka, toksyczny wpływ na rozród, zanik siatkówki