trombocytopenia wywołana heparyną

Trombocytopenia wywołana heparyną (HIT – Heparin-Induced Thrombocytopenia) to poważne powikłanie związane ze stosowaniem heparyny, charakteryzujące się nagłym spadkiem liczby płytek krwi. Wyróżnia się dwa typy: HIT typu I (nieimmunologiczna, łagodna, samoograniczająca się) oraz HIT typu II (immunologiczna, potencjalnie zagrażająca życiu).

HIT typu II jest paradoksalnym stanem prozakrzepowym, gdzie przeciwciała skierowane przeciwko kompleksowi heparyna-czynnik płytkowy 4 (PF4) aktywują płytki krwi, prowadząc do ich agregacji i zużycia. Charakterystyczny jest spadek liczby płytek o >50% lub poniżej 100-150×10^9/l, typowo występujący 5-10 dni po ekspozycji na heparynę (lub wcześniej przy wcześniejszej ekspozycji).

Diagnostyka HIT opiera się na ocenie klinicznej (skala 4T), testach immunologicznych (ELISA) oraz czynnościowych (test uwalniania serotoniny). Leczenie wymaga natychmiastowego odstawienia heparyny i wdrożenia alternatywnej antykoagulacji (inhibitory trombiny, fondaparynuks), aby zapobiec powikłaniom zakrzepowym, które występują u 30-50% nieleczonych pacjentów.

Komplikacje HIT obejmują zakrzepicę żylną, tętniczą, zator płucny, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu, a nawet zgon. W przeciwieństwie do innych trombocytopenii, przetaczanie płytek krwi jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia zakrzepicy. Zapobieganie polega na ograniczeniu ekspozycji na heparynę oraz monitorowaniu liczby płytek podczas terapii heparyną.

Powiązane wpisy

  1. 18.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl