trombocytopenia typu II

Trombocytopenia typu II (małopłytkowość typu II) to stan kliniczny charakteryzujący się zmniejszoną liczbą płytek krwi, najczęściej indukowany lekami. Najczęstszą postacią jest małopłytkowość poheparynowa (HIT typu II), która rozwija się u pacjentów otrzymujących heparynę, zazwyczaj 5-10 dni po rozpoczęciu terapii.

W patofizjologii HIT typu II kluczową rolę odgrywa tworzenie się przeciwciał (zazwyczaj klasy IgG) przeciwko kompleksom heparyna-czynnik płytkowy 4 (PF4). Te kompleksy immunologiczne aktywują płytki krwi, prowadząc do ich agregacji i usuwania z krążenia, co skutkuje małopłytkowością. Paradoksalnie, stan ten zwiększa ryzyko zakrzepicy żylnej i tętniczej.

Diagnostyka obejmuje ocenę kliniczną (skala 4T), badanie liczby płytek krwi oraz testy immunologiczne i funkcjonalne. Leczenie polega na natychmiastowym odstawieniu heparyny i wprowadzeniu alternatywnych leków przeciwkrzepliwych, takich jak bezpośrednie inhibitory trombiny (argatroban, biwalirudyna) lub inhibitory czynnika Xa (fondaparynuks, danaparoid).

Śmiertelność w nieleczonej trombocytopenii typu II może sięgać 20-30%, głównie z powodu powikłań zakrzepowych, dlatego wczesne rozpoznanie i odpowiednie postępowanie terapeutyczne mają kluczowe znaczenie dla rokowania pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl