fosforybozylotransferaza orotanowa
Fosforybozylotransferaza orotanowa (OPRT) to kluczowy enzym w szlaku biosyntezy pirymidyn, który katalizuje przekształcenie kwasu orotowego do monofosforybozylu orotydylowego (OMP). Enzym ten odgrywa istotną rolę w metabolizmie nukleotydów, stanowiąc ważne ogniwo w syntezie RNA i DNA.
Deficyty genetyczne OPRT mogą prowadzić do zaburzeń metabolicznych, takich jak kwasica orotowa, charakteryzująca się wydalaniem zwiększonych ilości kwasu orotowego z moczem. U pacjentów z niedoborem tego enzymu obserwuje się opóźnienie rozwoju, niedokrwistość megaloblastyczną oraz zaburzenia immunologiczne.
W onkologii fosforybozylotransferaza orotanowa zyskała znaczenie jako enzym aktywujący niektóre leki przeciwnowotworowe, m.in. 5-fluorouracyl. Aktywność OPRT jest biomarkerem potencjalnej skuteczności chemioterapii opartej na fluoropirymidynach, a jej poziom może być predyktorem odpowiedzi na leczenie w nowotworach przewodu pokarmowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat Solinea 80 mg
Febuxostat Solinea jest selektywnym, niepurynowym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), stosowanym w leczeniu dny moczanowej i hiperurykemii. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu kluczowego w metabolizmie puryn, co skutkuje obniżeniem stężenia kwasu moczowego w surowicy poniżej 6,0 mg/dl (357 μmol/l). Skuteczność leku potwierdzono w trzech dużych badaniach fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) obejmujących 4101 pacjentów, gdzie febuksostat w dawkach 40-240 mg/dobę wykazał przewagę nad allopurynolem (300/100 mg/dobę) w utrzymaniu docelowego stężenia kwasu moczowego. Efekt terapeutyczny obserwowano już od 2. tygodnia leczenia, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min) febuksostat również wykazywał wyższą skuteczność w porównaniu do allopurynolu. W podgrupie pacjentów z bardzo wysokim stężeniem kwasu moczowego (≥10 mg/dl) febuksostat w dawkach 80-240 mg/dobę osiągał znacząco lepsze wyniki niż allopurynol.
allopurynol, badania kliniczne fazy 3, dekarboksylaza monofosforanu orotydyny, dna moczanowa, febuksostat, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, fosforylaza nukleozydów purynowych, guzki dnawe, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, kwas moczowy w surowicy, leczenie profilaktyczne, metabolizm puryn, niewydolność nerek, oksydaza ksantynowa, podwyższony TSH, testy czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaostrzenie dny moczanowej - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat Aurovitas 80 mg
Febuxostat Aurovitas jest silnym, niepurynowym, selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), stosowanym w leczeniu dny moczanowej i hiperurykemii. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu XO, co skutkuje obniżeniem stężenia kwasu moczowego w surowicy krwi. W badaniach klinicznych fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) febuksostat w dawkach 40-240 mg/dobę wykazał wyższą skuteczność w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia kwasu moczowego <6,0 mg/dl (357 μmol/l) w porównaniu do allopurynolu (300/100 mg/dobę). Odsetek pacjentów z poziomem kwasu moczowego <6,0 mg/dl wynosił odpowiednio do dawki febuksostatu: 40-67%, podczas gdy w grupie allopurynolu było to 22-42%. Efekt terapeutyczny obserwowano już od 2 tygodnia leczenia, a u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz wysokim wyjściowym stężeniem kwasu moczowego (≥10 mg/dl) febuksostat również wykazywał przewagę nad allopurynolem. Długoterminowe badania (EXCEL, FOCUS) potwierdziły trwałość efektu i zmniejszenie częstości zaostrzeń dny moczanowej oraz redukcję guzków dnawych.
choroba naczyń obwodowych, deaminaza guaniny, dekarboksylaza monofosforanu orotydyny, dna moczanowa, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, fosforylaza nukleozydów purynowych, guzek dnawy, hiperurykemia, hipoksantyna, inhibitor XO, kwas moczowy w surowicy, metabolizm puryn, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność serca, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, przemijający atak niedokrwienny, rewaskularyzacja, test czynności wątroby, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane sercowo-naczyniowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febuxostat Laboratorios Liconsa 80 mg
Febuksostat, klasyfikowany pod kodem ATC M04AA03, jest silnym, niepurynowym, selektywnym inhibitorem oksydazy ksantynowej (XO), wykorzystywanym w leczeniu hiperurykemii i dny moczanowej. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu katalizującego przemianę hipoksantyny i ksantyny do kwasu moczowego, co skutkuje obniżeniem stężenia kwasu moczowego w surowicy. Febuksostat charakteryzuje się bardzo wysokim powinowactwem do XO, z wartością Ki poniżej 1 nmol, i nie wpływa na inne enzymy metabolizmu puryn i pirymidyn w stężeniach terapeutycznych, co podkreśla jego selektywność i bezpieczeństwo farmakologiczne.
allopurynol, badanie kliniczne III fazy, deaminaza guaniny, dekarboksylaza monofosforanu orotydyny, dna moczanowa, febuksostat, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, fosforylaza nukleozydów purynowych, grupa farmakoterapeutyczna, hamowanie oksydazy ksantynowej, hiperurykemia, inhibitor oksydazy ksantynowej, kwas moczowy, metabolizm puryny, oksydaza ksantynowa, przeszczep narządu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Denofix 80 mg
Denofix zawiera febuksostat, selektywny, niepurynowy inhibitor oksydazy ksantynowej (XO), stosowany w leczeniu dny moczanowej i hiperurykemii. Mechanizm działania polega na hamowaniu enzymu katalizującego przemianę hipoksantyny i ksantyny do kwasu moczowego, co skutkuje obniżeniem jego stężenia w surowicy. Preparat dostępny jest w tabletkach po 80 mg febuksostatu półwodnego. W trzech kluczowych badaniach fazy 3 (APEX, FACT, CONFIRMS) febuksostat wykazał wyższą skuteczność w osiąganiu i utrzymywaniu stężenia kwasu moczowego < 6 mg/dl (357 μmol/l) w porównaniu do allopurynolu, z odsetkiem pacjentów osiągających ten cel odpowiednio do 63% dla dawki 120 mg febuksostatu i 22% dla allopurynolu. Efekt terapeutyczny obserwowano już od 2. tygodnia terapii, a utrzymywał się przez cały okres leczenia, także u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-89 ml/min). W badaniach długoterminowych (EXCEL, FOCUS) potwierdzono stabilność efektu i zmniejszenie częstości zaostrzeń dny moczanowej oraz redukcję guzków dnawych.
badanie kliniczne, choroba naczyń obwodowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, cukrzyca z powikłaniami, deaminaza guaniny, dna moczanowa, febuksostat, fosforybozylotransferaza hipoksantynowo-guaninowa, fosforybozylotransferaza orotanowa, guzek dnawy, hiperurykemia, inhibitor XO, klirens kreatyniny, metabolizm pirymidyny, metabolizm puryn, niestabilna dławica piersiowa, niewydolność nerek, oksydaza ksantynowa, ostry zespół wieńcowy, przemijający atak niedokrwienny, rewaskularyzacja naczyń, stężenie kreatyniny, stężenie kwasu moczowego w surowicy, test czynności wątroby, udar, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie zakrzepowo-zatorowe, zaostrzenie dny, zaostrzenie dny moczanowej, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie niepożądane sercowo-naczyniowe